Strona główna Blog Strona 24

Samochód w kredycie – jak rozliczyć?

0

Samochód w kredycie to oprócz leasingu jeden z popularniejszych sposobów finansowania zakupu pojazdów firmowych. Jak rozliczyć samochód kupiony na kredyt?

Przedsiębiorcy szukają różnych sposobów na sfinansowanie zakupu samochodu, który wykorzystują w firmie. Jeśli przedsiębiorca nie dysponuje gotówką, która pozwala zapłacić całą kwotę za samochód od razu, może skorzystać z leasingu lub kupić pojazd na kredyt.

Choć leasing jest bardzo popularny (pisaliśmy o nim w jednym z materiałów), to swoich zwolenników ma również kredyt. Główną zaletą takiego rozwiązania jest to, że od początku właścicielem samochodu staje się przedsiębiorca. Gdy korzystamy z leasingu, właścicielem jest firma leasingowa. To powoduje, że samochód od razu może być wpisany do środków trwałych  (co to są środki trwałe piszemy tutaj) i może być amortyzowany.

CZYTAJ TAKŻE: Rozwód i działalność gospodarcza – co to oznacza?

W przypadku kredytu bank dokładnie sprawdza zdolność kredytową przedsiębiorcy, czyli możliwość spłaty rat. Gdy mamy do czynienia z leasingiem tego parametru nie traktuje się tak restrykcyjnie ponieważ przez cały czas trwania umowy leasingu, pojazd jest własnością firmy leasingowej, a nie jak w przypadku kredytu – przedsiębiorcy.

Samochód w kredycie – amortyzacja

Przepisy pozwalają na amortyzację środków trwałych, które są własnością lub współwłasnością podatnika. Dodatkowo środek trwały musi być kompletny i zdatny do użycia w dniu przyjęcia lub używania. Co istotne, amortyzacji podlegają te środki trwałe, których okres używania to przynajmniej rok. Ważne też żeby środek trwały był związany z prowadzoną działalnością.

W przypadku samochodu kupionego na kredyt, może się zdarzyć, że bank zechce być wpisany jako właściciel pojazdu. Wtedy nie można amortyzować środka trwałego według całej wartości. W takiej sytuacji wartość początkową ustala się zgodnie z proporcją jaka jest ustalona w umowie własności. Jeśli więc koszt samochodu to 100 tys. złotych, przedsiębiorca wpłacił 40 tys, a 60 tys. to kredyt, to wartością początkową do amortyzacji będzie 40 tys.

Samochód w kredycie – raty

Każdy kredyt składa się z raty kapitałowej i raty odsetkowej. Rozróżnienie to jest ważne o tyle, że koszt kredytu można zaliczyć do wydatków związanych z działalnością gospodarczą. Nie da się jednak odliczyć całości. Kosztem działalności gospodarczej może być jedynie część odsetkowa kredytu. Co istotne, rata musi być zapłacona. Warto pamiętać, że odsetki są kosztem kredytowym. Jeśli naliczono je już na etapie umowy kredytowej, można wliczyć je do wartości początkowej środka trwałego.

Inne wydatki związane z samochodem rozlicza się tak jak w każdym innym przypadku. Paliwo, koszty związane z serwisowaniem samochodu można zaliczać do kosztów działalności. Nie można tu jednak zapominać, że nie zawsze będzie to cała wartość tych kosztów. W przypadku pojazdów osobowych, które wykorzystuje się w działalności gospodarczej i prowadzi „kilometrówkę”, można odliczyć wydatki w pełni. W pozostałych przypadkach – gdy pojazd wykorzystywany jest również w celach prywatnych, nie prowadzi się kilometrówki – można odliczyć 75% wydatków.

Samochód w leasingu – jak rozliczyć?

0

Samochód finansowany leasingiem to wciąż popularna forma korzystania z auta przez przedsiębiorców. Polski Ład zmienił trochę zasady wykupu pojazdu na koniec umowy leasingu. Sam proces rozliczania samochodu w leasingu zmienił się niewiele.

Co to jest leasing?

Leasing to umowa, na mocy której przedsiębiorca może korzystać z danej rzeczy (w naszym przykładzie samochodu), ale właścicielem pojazdu jest firma leasingowa, która ten samochód kupuje i przekazuje do dyspozycji przedsiębiorcy. Leasing pozwala więc na użytkowanie pojazdu bez konieczności wykładania dużych środków na początek. Płacimy comiesięczne raty i korzystamy z samochodu. Dodatkowo raty leasingowe możemy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu co skutecznie obniża podatek do zapłaty. Inne wydatki, jak paliwo wykorzystywane w samochodzie leasingowym, również możemy wliczyć w koszty. Podobnie jak wymianę oleju, opony do samochodu, czy myjnię.

I właśnie dlatego przez lata leasing był jednym z najpopularniejszych sposobów finansowania samochodów, wykorzystywanych zarówno w firmie jak i prywatnie przez przedsiębiorców.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Od 2022, kiedy weszły przepisy związane z tzw. Polskim Ładem, zmieniło się wiele w związku z wykupem pojazdów z leasingu. Samo rozliczanie rat leasingowych odbywa się tak samo jak wcześniej. Zmiana polega na wykupie pojazdu z leasingu. Do tej pory było tak, że przedsiębiorca, który leasingował samochód, mógł na koniec umowy wykupić samochód na własność jako osoba prywatna. Jeśli samochód sprzedaliśmy po 6 miesiącach jako osoba prywatna, nie płaciło się podatku dochodowego.

Styczeń 2022 i Polski Ład spowodował zmianę przepisów. Obecnie jest tak, że jeśli wykupimy samochód z leasingu, to żeby go sprzedać bez podatku dochodowego, musimy „przetrzymać” u siebie samochód 6 lat. Jeśli po wykupie sprzedamy auto wcześniej, trzeba będzie zapłacić podatek dochodowy.

Podatek VAT a leasing

Zmiany związane są także z podatkiem VAT. Do tej pory podatek VAT liczyło się od ostatniej raty leasingowej. Jeśli rata ta stanowiła malutki procent wartości samochodu, to płaciło się VAT tylko od tej ostatniej raty. Po zmianach, VAT płacimy od wartości rynkowej samochodu, a nie od kwoty wykupu.

To wszystko spowodowało od razu spore zmiany na rynku leasingu. Jeszcze bardziej popularny niż do tej pory stał się leasing w opcji z wysokim wykupem. Wszystko dlatego, że VAT rozlicza się właśnie od wartości rynkowej samochodu. Wysoki wykup pozwala obniżyć natomiast miesięczne raty.

CZYTAJ TAKŻE: Jak wykupić samochód z leasingu? Nowe zasady

Sporo klientów wybiera też najem długoterminowy zamiast tradycyjnego leasingu. Taka umowa polega na tym, że samochodu nie wykupujemy na własność.

Wykup z leasingu

Są i tacy przedsiębiorcy, którzy z powodu zmian podatkowych związanych z wykupem próbują obejść sześcioletni okres, po którym można sprzedać samochód. W jaki sposób? Po prostu wykupują samochód z leasingu, a potem przekazują go w darowiźnie osobie bliskiej.

 

NIP czy PESEL – jakie identyfikatora używać?

0

W wielu dokumentach, formularzach i zaświadczeniach wyróżnikiem, który identyfikuje składającego konkretny druk, jest NIP lub PESEL. Czy można traktować je wymiennie, czy raczej jest tak, że raz przypisany jest z nami na dłużej.

Każda osoba, która prowadzi działalność gospodarczą musi posługiwać się określonym identyfikatorem. To NIP albo PESEL. Czy oba identyfikatory można stosować wymiennie, a może trzeba je stosować jednocześnie, a może wyłącznie jeden wybrany? Odpowiedź na to pytanie jest szczególnie ważna właśnie dla osoby, która prowadzi firmę. NIP i PESEL mogą być stosowane jako identyfikator podatkowy. Dzięki tym wyróżnikom trudno o pomyłkę w identyfikacji.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej

NIP czy PESEL?

Podstawowa zasada zakłada, że  NIP czy PESEL używane jako identyfikatory podatkowe nie powinny być używane zamiennie. Nie oznacza to, że samodzielnie można sobie wybrać, którego będziemy używać. Ustawa o zasadach ewidencji podatników i płatników wskazuje, kiedy można używać PESELu, a kiedy NIP.

Kiedy używamy PESEL?

I tak numer PESEL może być używany jako identyfikator podatkowy tylko wtedy, gdy podatnik nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

CZYTAJ TAKŻE: Brak NIP na fakturze – jakie konsekwencje?

Kiedy używamy NIP?

NIP natomiast używany jest do identyfikacji wszystkich tych, którzy prowadzą działalność gospodarczą, a także są podatnikami podatku VAT. NIP będzie też używany przez wszystkich tych, którzy nie znajdują się w ewidencji PESEL ale są uznani za podatników, a także płatnikami składek ZUS. Numer NIP używają też osoby prawne.

NIP i PESEL a mikroachunek podatkowy

Od początku 2020 roku podatki wpłaca się na mikrorachunek podatkowy. Każdy podatnik ma swój indywidualny rachunek do rozliczeń. Jest on tworzony automatycznie przez system. Żeby sprawdzić numer mikrorachunku podatkowego należy w generatorze mikrorachunku (dostępny jest tutaj) podać PESEL lub NIP. I tak jak już wspomnieliśmy poprzednio: PESEL podają ci, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej, NIP wszyscy pozostali.

Jak uzyskać NIP?

Jeśli po raz pierwszy zakładasz działalność gospodarczą, to rejestrując się w ewidencji działalności gospodarczej, otrzymasz automatycznie numer NIP. Potwierdzenie nadania numeru NIP zostanie wydane niezwłocznie ale nie później niż w ciągu 3 dni od wpływu zgłoszenia. Jeśli chcemy uzyskać NIP ale nie prowadzimy działalności gospodarczej, do trzeba złożyć wniosek w tej sprawie do urzędu skarbowego. Wykorzystuje się do tego wniosek NIP-7. Wniosek składa się do urzędu skarbowego, który jest właściwy ze względu na miejsce zamieszkania.

Jak uzyskać numer PESEL?

Numer PESEL może być wydany na dwa sposoby. Pierwszy polega na wydaniu numeru PESEL z urzędu. Jeśli obywatel Polski mieszka na terytorium naszego kraju, to otrzymuje numer PESEL z urzędu (zwykle po urodzeniu). W przypadku obywateli polskich, którzy jednak zamieszkują za granicą i chcą uzyskać polski dokument tożsamości, trzeba złożyć wniosek o nadanie numeru PESEL. W przypadku cudzoziemców, którzy mieszkają w Polsce, PESEL nadawany jest z urzędu.

Aktualizacja NIP

Numer NIP jest niezmienny dla każdego podatnika. Mogą jednak zmieniać się dane podatnika, choćby jego adres zamieszkania. W razie zmian trzeba dokonać zgłoszenia aktualizacyjnego na tym samym druku, który był używany do zgłoszenia się o wydanie numeru NIP.

Zmiana numeru PESEL?

PESEL może być zmieniony tylko w wyraźnie określonych sytuacjach. Chodzi tu np. o sprostowanie daty urodzenia, czy zmiana płci bo ma to wpływ na algorytm tworzenia numeru PESEL.

 

Faktura wystawiona na dane osoby prywatnej zamiast na firmę.

0

Faktura może być wystawiona nie tylko na dane firmowe ale i na osobę prywatną. Czy jeśli odbiorca faktury jest jednocześnie przedsiębiorcą będzie mógł zaliczyć w koszty taką fakturę? Czy taki dokument będzie poprawnie wystawiony?

Faktura, która jest potwierdzeniem zawarcia transakcji, żeby była dokumentem ważnym z punktu widzenia prawa, musi mieć kilka elementów. Między innymi musi zawierać datę, nazwę towaru, cenę i wartość podatku, który jest naliczony. Musi też mieć dane nabywcy i sprzedawcy. I tu może pojawić niewielki zgrzyt. Jeśli przedsiębiorca otrzyma fakturę wystawioną na dane swojej firmy, nie będzie miał problemu z rozliczeniem kosztów z faktury i obniżenia dzięki temu podatku. Problem może się pojawić w sytuacji, gdy na fakturze znajdują się niepoprawne dane.

Wystarczy wyobrazić sobie bowiem przypadek, gdy faktura wystawiona jest na prywatne dane przedsiębiorcy, a nie na dane firmowe. W takiej sytuacji faktura musi zostać poprawiona. Wszystko dlatego, że mamy tu do czynienia z pomyłką formalną w danych nabywcy. Można to zrobić na dwa sposoby: albo sporządzić notę korygującą albo fakturę korygującą. No chyba, że na fakturze są dane zupełnie innego podmiotu. Wtedy trzeba koniecznie poprawić go fakturą korygującą.

Jak poprawić dane?

Nota korygująca to dokument, który może wystawić obiorca faktury, która zawiera błędy. Chodzi np. o nieścisłości w imieniu i nazwisku albo też w nazwie podatnika czy nazwie produktu albo w adresie, a także numerze  NIP. Trzeba pamiętać, że nota korygująca musi być zaakceptowana przez wystawcę faktury.

CZYTAJ TAKŻE: Faktura nie ma wszystkich danych. Czy jest ważna?

Faktura korygująca musi być wystawiona przez sprzedawcę gdy pomyłka dotyczy ceny albo stawki podatku, a także jakiegokolwiek innego elementu faktury. Mówiąc najprościej, nota korygująca pozwalają poprawić proste błędy na fakturze i jest wystawiana przez odbiorcę. Te drobne błędy to np. literówki, czy zły kod pocztowy albo niewłaściwa nazwa ulicy. Jeśli błędy są poważniejsze i dotyczą np. konieczności poprawienia danych przedsiębiorcy, bo wystawiono je na innego przedsiębiorcę, to trzeba będzie zawsze wystawić fakturę korygującą.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej

 

Faktura na osobę prywatną

Może się też zdarzyć, że faktura zostanie wystawiona na osobę prywatną zamiast na przedsiębiorcę. W takim przypadku nie będzie można wliczyć jej do kosztów uzyskania przychodu. Oczywiście można na jej podstawie rozpatrywać reklamacje i potwierdzać zakup ale nie będzie możliwe obniżenie podatku poprzez wliczenie wydatków do kup. Jeśli przedsiębiorca chce dodać ten wydatek do kosztów, to taka faktura powinna być anulowana. Jeśli przedsiębiorca nie posiada innego dokumentu, który potwierdza dany wydatek, można wystawić dowód wewnętrzny. W takiej sytuacji jednak nie odliczymy VATu. Podobnie będzie w sytuacji, gdy faktura zostanie wystawiona na pracownika firmy. Gdy nabywca nie jest prawidłowo określony, to nie będzie można odliczyć VAT.

CZYTAJ TAKŻE: Pomyłka na fakturze. Jak ją poprawić?

Jak wystawić prawidłowo fakturę VAT?

Ustawa o VAT bardzo dokładnie wskazuje, w jaki sposób wystawić poprawnie fakturę. Chodzi np. o to, że fakturę VAT wystawiają podmioty, które są płatnikami VAT, czyli ci, którzy dokonują sprzedaży towarów lub usług.

Blokada środków na koncie. Co robić, gdy nie mogę wypłacić pieniędzy?

0
blokada środków na koncie

Blokada środków na koncie nie jest przyjemna. Warto jednak wiedzieć, że są sytuacje, w których bank będzie w stanie wstrzymać możliwość korzystania ze środków. Co to za przypadki i jak sobie z taką niedogodnością poradzić?

Korzystając z konta bankowego na co dzień doceniasz to, że w każdym momencie możesz dokonać przelewu, zapłacić za zakupy kartą płatniczą. Czasem jednak dokonując transakcji trafiasz na niemiłą sytuację. Zdarzyła się blokada środków na koncie. Okazuje się, że bank ma prawo dokonać blokady określonych kwot, w taki sposób by nie było można z nich skorzystać.

Czy blokada środków na koncie jest zgodna z prawem?

Zwykle blokada środków ma swoją przyczynę w niezapłaceniu jakiegoś zobowiązania, czy podejrzeniu popełnienia przestępstwa gdy blokada może być swego rodzaju środkiem zabezpieczającym. Co istotne, bank nie ma obowiązku powiadamiać klienta o blokadzie środków. Stosowne potwierdzenie przekaże ci jednak organ, który dokonał zajęcia.

O zablokowaniu pieniędzy na koncie rzadko decyduje bank. Robi to na wniosek innego organu. Jeśli ktoś jest podejrzany o popełnienie przestępstwa, to prokurator może zlecieć bankowi blokadę konta. Podobnie będzie w przypadku niezapłaconego mandatu. Tutaj blokada konta „przytrafia się” na wniosek urzędu skarbowego. O ile oczywiście nie można ściągnąć należności z nadpłaty podatku. Blokada środków może też nastąpić na wniosek komornika. Ten jednak działa zawsze na zlecenie sądu.

Wynika z tego, że konto bankowe nie może być zajęte ot tak sobie przez bank. Właśnie dlatego odblokowania środków też nie dokonuje samodzielnie bank. Trzeba o to poprosić organ, który zawnioskował o blokadę. Czyli np. urząd skarbowy albo komornika. Warto pamiętać, że nie wystarczy spłacić zobowiązanie. Trzeba też poprosić organ, który zawnioskował o blokadę konto, o to, żeby je odblokować.

Kwota wolna od zajęcia

W przepisach istnieje pojęcie kwoty wolnej od zajęcia. To określona suma pieniędzy, która musi pozostać do dyspozycji dłużnika. W zależności od rodzaju zobowiązania jest ona różna ale można przyjąć, że jest to przynajmniej wartość minimalnego miesięcznego wynagrodzenia. Jeśli więc komornik zawnioskuje do banku o blokadę środków, to bank nie może zająć wszystkich środków na koncie. Czasem jednak zdarza się tak, że wszystkie pieniądze są blokowane. Dlaczego? Banki tłumaczą to kwestiami technologicznymi. Nie są one bowiem w stanie określić, czy dłużnik ma konto tylko w jednym, czy kilku bankach. A posiadanie kilku rachunków poskutkowałoby tym, że ma on możliwość skorzystania z wyższej kwoty. Egzekucji nie podlegają też środki z alimentów, a także świadczenia rodzinne, pielęgnacyjne itp. Środki są blokowane do momentu spłaty całej wierzytelności.

Podejrzane transakcje

Jest jeszcze jedna sytuacja, kiedy środki na koncie mogą być zablokowane. W przypadku podejrzenia, że przeprowadzona transakcja jest dokonana przez osobę nieuprawnioną, bank może zablokować taką transakcję. Przykład? Dokonujemy transakcji kartą bankową wyłącznie w Polsce. Nagle karta jest używana za granicą. Dla bezpieczeństwa klienta instytucja finansowa może wstrzymać realizację takiej płatności, póki nie wyjaśni, że to faktycznie transakcja dokonana przez właściciela rachunku. Chodzi o ograniczenie ryzyka kradzieży karty i użycia jej przez niepowołane osoby.

Podobnie będzie w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Banko może zablokować w takiej sytuacji środki nawet na 72 godziny. Gdy w sprawę powiązany jest Generalny Inspektor Informacji Finansowej, blokada będzie mogła trwać nawet 96 godzin. W przypadku popełnienia przestępstwa prokurator ma prawo wydać postanowienie o blokadzie konta nawet na pół roku.

 

Jak zarejestrować do ubezpieczeń ZUS członka rodziny?

0

Opłacanie składek ZUS to jeden z obowiązków przedsiębiorców. W ramach „swojego” ubezpieczenia w ZUS można zarejestrować członków rodziny. Dzięki temu będą korzystać choćby z publicznej służby zdrowia.

Osoba, która prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą dla ZUS występuje w podwójnej roli. Po pierwsze jako płatnik składek, opłacając składki za siebie i pracowników. Po drugie jako ubezpieczony. Płatnik odpowiada za obliczenie składek i ich wpłatę do ZUS. Ubezpieczony to osoba, która jest objęta przynajmniej jednym z ubezpieczeń społecznych.

CZYTAJ TAKŻE: Czy składki ZUS można opłacać gotówką na poczcie?

W materiale mamy zająć się kwestią rejestracji do ubezpieczeń członków rodziny. Jak to zrobić? Żeby to zrobić, trzeba być płatnikiem składek ZUS. Rejestracja jako płatnik następuje automatycznie w momencie uruchomienia firmy, złożenia wniosku o wpis do ewidencji przedsiębiorców.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Kogo przedsiębiorca zgłasza do ZUS?

Przedsiębiorca, który jest płatnikiem ZUS musi do ubezpieczenia zgłosić siebie, pracowników, zleceniobiorców, a także osoby współpracujące, czyli członków rodziny, którzy pomagają przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Na zgłoszenie pracowników i współpracowników, a także członków rodziny, płatnik ma 7 dni od rozpoczęcia pracy lub współpracy

 

Zgłoszenie do ZUS pracowników i współpracowników

Pracownika lub współpracownika musisz zgłosić do ZUS w ciągu 7 dni od dnia rozpoczęcia pracy lub współpracy, czyli od dnia rozpoczęcia wykonywania umowy-zlecenia, umowy agencyjnej lub innej umowy o świadczenie usług.

Do zgłoszenia wykorzystuje się dwa formularze: ZUS ZUA – w przypadku zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych, ZUS ZZA – w przypadku zgłoszenia wyłącznie do ubezpieczenia zdrowotnego.

Zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego członka rodziny przedsiębiorcy

No i wreszcie kwestia zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego członka rodziny. Co zrozumiałe, jeśli członek rodziny nie jest związany z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy, a po prostu chcemy go wpisać do ZUS żeby miał możliwość skorzystać z publicznej służby zdrowia, to trzeba będzie dokonać takiego zgłoszenia. Zgłoszenie takie nie wymaga ponoszenia dodatkowych kosztów. Mogą być wpisani jako ubezpieczeni zdrowotnie, jeśli nie mają takiego ubezpieczenia.

CZYTAJ TAKŻE: Odszkodowanie z ZUS. Kto może je otrzymać?

Prawo wyraźnie wskazuje, kto może być uznany za ubezpieczonego członka rodziny. I tak, do ubezpieczenia można „dopisać” dziecko własne, dziecko małżonka, dziecko przysposobione, wnuka, dziecko obce, dla którego ustanowiono opiekę, dziecko obce w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka, do ukończenia przez nie 18 lat, a jeżeli uczy się dalej w szkole lub zakładzie kształcenia nauczycieli lub odbywa kształcenie w uczelni lub szkole doktorskiej – do ukończenia 26 lat; natomiast jeśli dziecko ma orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności lub inne traktowane na równi – bez ograniczenia wieku, a także małżonka, wstępnych (na przykład rodziców, dziadków itp.), którzy są we wspólnym gospodarstwie domowym z osobą ubezpieczoną.

Za członków rodziny w odniesieniu do ubezpieczenia zdrowotnego nie uznaje się osób żyjących w związkach nieformalnych.

Zgłoszenia członka rodziny dokonuje się na formularzu ZCNA. Można to też zrobić jednocześnie z rejestracją firmy.

 

Co to jest środek trwały?

0

Prowadząc firmę często spotykasz się z pojęciem środek trwały. Co to tak naprawdę jest? I jak rozlicza się środek trwały?

Środek trwały – definicja

Środek trwały to po prostu składnik majątku, którego właścicielem lub współwłaścicielem jest przedsiębiorca. Żeby dany składnik majątku zaliczyć do środków trwałych, to jego wartość musi być wyższa niż 10 000 zł. Cechą środka trwałego jest też to, że musi on nadawać się do użytkowania w działalności gospodarczej przynajmniej przez 1 rok. I tak środkiem trwałym może być np. budynek, grunt, prawo wieczystego użytkowania gruntu itd. Środek trwały to również samochód wykorzystywany w firmie albo maszyna lub urządzenie. Do środków trwałych można też zaliczyć np. inwentarz żywy.

CZYTAJ TAKŻE: Co można „wliczyć w koszty”?

Klasyfikacja środków trwałych

Księgowi lubią porządek. W związku z tym środki trwałe ustrukturyzowano i podzielono na 10 grup.

  • grunty
  • budynki i lokale
  • obiekty inżynierii lądowej i wodnej
  • kotły i maszyny energetyczne
  • maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania
  • maszyny, urządzenia i aparaty specjalistyczne
  • urządzenia techniczne
  • środki transportu
  • narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie, niesklasyfikowane gdzie indziej
  • inwentarz żywy

Każda z grup dzieli się na podgrupy i rodzaje.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Wartość początkowa środka trwałego

Gdy wiemy już co może być środkiem trwałym, kolejnym elementem jest określenie wartości początkowej. Wszystko dlatego, że każdy środek trwały musi mieć wartość początkową. Wartość początkowa wpływa na to jak duży będzie odpis amortyzacyjny. Wartość środka trwałego ustala się na podstawie faktury zakupu. Można ją powiększyć o koszty, które zostały poniesione dodatkowo, przy zakupie danego środka trwałego. Wartością środka trwałego może być też koszt wytworzenia

Co to jest amortyzacja?

Jeśli mówimy o środku trwałym, to nie można zapominać o czym, co określamy jako amortyzacja. Najprościej rzecz ujmując amortyzacja to rozłożenie w czasie kosztów poniesionych na zakup konkretnego środka trwałego. Jeśli konkretny przedmiot jest wart mniej niż 10 000 zł, to można go od razu zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Jeśli jednak ma wyższą wartość, jest środkiem trwałym i stosujemy amortyzację.

Co nie podlega amortyzacji?

Amortyzacji nie liczymy w odniesieniu do gruntów i praw wieczystych, do budynków mieszkalnych, które służą do prowadzenia działalności gospodarczej, a także dzieł sztuki. Amortyzacją nie są objęte również te środki trwałe, których nie używa się gdy działalność gospodarcza jest zawieszona.

CZYTAJ TAKŻE: Zawieszenie działalności gospodarczej, a podatki. Jak to rozliczyć?

Każda grupa środków trwały ma swoje własne zasady liczenia amortyzacji. Zwykle robi się odpisy oparte na rocznej stawce określonej w klasyfikacji środków trwałych. Stawka amortyzacji mnożona jest przez współczynnik określony w wykazie.

Gdy środek trwały się zużył lub zepsuł, można go zlikwidować.

Środek trwały czy wyposażenie?

W księgowości mamy też pojęcie wyposażenia. W związku z tym może pojawić się problem. Czy dany składnik majątku to środek trwały czy wyposażenie? Odpowiedź na to pytanie daje nam Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie prowadzenia ksiąg przychodów i rozchodów z dnia 26 sierpnia 2003 r. Zgodnie z tym rozporządzeniem, wyposażenie to ten składnik majątku, który jest niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej ale nie można go zaliczyć do środków trwałych bo nie spełnia określonych dla środków trwałych wymogów. I tak np. wyposażeniem będą wszystkie składniki majątku, które są używane krócej niż rok, a ich wartość jest wyższa niż 1500 zł. Jeśli dany sprzęt kosztuje więcej niż 10 000 zł ale będzie użytkowany krócej niż rok, też będzie zaliczony do wyposażenia.

Jak odwiesić działalność gospodarczą?

0

Po okresie zawieszenia działalności, chcesz ponownie ją prowadzić? Zastanawiasz się w jaki sposób odwiesić działalność gospodarczą? Przeczytaj nasz materiał i dowiedz się szczegółów

Jeśli zawiesiłeś działalność gospodarczą, a koniunktura się poprawiła albo gdy masz pomysł na to w jaki sposób zarabiać więcej, tyle, że spokojnie dasz radę utrzymać firmę i siebie, dobrym pomysłem może okazać się wznowienie działalności gospodarczej. Zawieszoną firmę można wznowić w każdym momencie. Robi się to w ten sam sposób co zawieszenie działalności lub jej uruchomienie. Różnica polega jedynie na tym, że oznaczamy pole wznowienie działalności gospodarczej. Odwiesić działalność możemy w trakcie osobistej wizyty w urzędzie gminy, wysyłając odpowiedni wniosek listem poleconym, lub też, co jest najszybszym i najbardziej efektywnym sposobem – wznowić działalność przez internet.

Termin wznowienia działalności gospodarczej

Działalność gospodarcza może być wznowiona w dniu złożenia wniosku albo w każdym innym dniu, o ile nie jest to dzień wcześniejszy od daty złożenia. Bez wątpienia najlepiej będzie wznowić działalność firmy od 1 dnia miesiąca. Dlaczego? Jeśli zrobimy to w ciągu miesiąca, to i tak trzeba będzie zapłacił składkę zdrowotną za cały ten miesiąc. Jeśli przed zawieszeniem działalności zwolniłeś pracowników (dla przypomnienia – działalność można zawiesić tylko gdy nie zatrudniamy pracowników), a zwolnienie odbyło się w ramach zwolnień grupowych, trzeba ich zatrudnić w ciągu 15 miesięcy od momentu rozwiązania stosunku pracy. Trzeba to jednak zrobić tylko wtedy, gdy pracownicy chcą nadal pracować i złożyli taką deklarację w ciągu roku od zwolnienia.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Jak odwiesić działalność gospodarczą przez internet?

Żeby dokonać wznowienia prowadzenia działalności gospodarczej, należy wejść na Konto Przedsiębiorcy dostępne na stronach biznes.gov.pl.

Na konto można zalogować się poprzez profil zaufany. Profilu zaufanego najlepiej używać poprzez aplikację bankową. To bezpieczny sposób logowania się i podpisywania dokumentów urzędowych.

Po zalogowaniu się do systemu, sprawdzamy czy wszystkie nasze dane są poprawne. Potem określamy datę, od której na nowo będziemy prowadzić biznes.

CZYTAJ TAKŻE: Jak zawiesić działalność gospodarczą?

Odwieszenie działalności a ZUS

Gdy złożymy wniosek o odwieszenie działalności, automatycznie informacja o tym przekazywana jest do ZUS. Przedsiębiorca na nowo staje się płatnikiem składek. Tak samo jest z urzędem skarbowym. Informacja o odwieszeniu trafia do urzędu skarbowego. Powrót do działalności oznacza, że wracamy do prowadzenia księgowości na takich samych zasad jak sprzed zawieszenia. Przychody i koszty ewidencjonuje się od dnia wznowienia.
Jeśli odwieszamy działalność 1 stycznia, musimy na nowo rozpocząć prowadzenie księgowości.

Jak zawiesić działalność gospodarczą?

0

Jeśli działalność gospodarcza generuje koszty, a jednocześnie nie daje satysfakcjonujących zysków, wcale nie trzeba od razu firmy zamykać i likwidować. W razie przejściowych kłopotów można rozważyć zawieszenie działalności. Jak zawiesić działalność?

Zawieszenie działalności gospodarczej pozwala ograniczyć koszty prowadzonej działalności, jeśli wyniki finansowe nas nie satysfakcjonują. Warunki prowadzenia firmy mogą być różne. Rosnąca konkurencja, ograniczenia związane ze zmianami prawnymi, a może nawet dłuższa choroba, która uniemożliwia prowadzenie firmy to tylko kilka przyczyny, które powodują, że w pewnych okolicznościach prowadzenie firmy przestaje się opłacać.

Powód zawieszenia firmy

Działalność gospodarcza może być zawieszona z dowolnego powodu, na dowolnie długi czas. Jedyne ograniczenie to minimalny okres zawieszenia działalności gospodarczej. Wynosi on 30 dni. Działalność można zawieszać i odwieszać dowolną ilość razy.

Kiedy można zawiesić działalność?

Działalność gospodarcza może być zawieszona w każdym momencie. Zawiesić działalność może ten przedsiębiorca, który nie zatrudnia pracowników. Podstawową korzyścią, którą uzyskuje się w momencie zawieszenia działalności jest brak konieczności opłacania składek ZUS, a także podatków dochodowych.

Gdy firma jest zawieszona nie można osiągać przychodów z tytułu tego biznesu. Datę zawieszenia wskazujemy we wniosku co Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej. Gdy złożymy wniosek o zawieszenie, informacja o tym przekazywana jest do ZUS, do urzędu skarbowego, a także Urzędu Statystycznego.

Zawieszenie spółki cywilnej

W przypadku spółki cywilnej, czyli porozumienia przynajmniej dwóch przedsiębiorców, zawieszenie działalności będzie procesem składającym się z większej ilości kroków. Najpierw trzeba zgłosić fakt zawieszenia do GUS, potem do urzędu skarbowego. Dopiero gdy dokonamy zgłoszeń w tych urzędach, możemy złożyć wniosek do CEIDG o zawieszeniu spółki cywilnej. Zawieszenie spółki cywilnej mówi być dokonane przez każdego ze wspólników. Nie ma możliwości zawieszenia działalności spółki tylko przez jednego lub kilku ale nie wszystkich wspólników.

CZYTAJ TAKŻE: Zawieszenie działalności – wszystko, co musisz wiedzieć

ZUS a zawieszenie działalności

W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej, po złożeniu zawieszenia do CEIDG, informacja taka jest automatycznie przekazywana do ZUS. ZUS samodzielnie wyrejestrowuje płatnika składek. To wszystko sprawia, że jeśli firma jest zawieszona, to nie trzeba opłacać składek ZUS. I tu podpowiadamy trik, który pozwoli sporo zaoszczędzić. Najlepiej będzie zawiesić działalność pierwszego dnia miesiąca. Jeśli chcesz zawiesić biznes w trakcie trwania miesiąca i tak będzie trzeba zapłacić składkę zdrowotną za cały miesiąc i pozostałe składki ZUS proporcjonalnie za dni miesiąca, w których działalność była aktywna.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej 

Zawieszenie działalności i nieopłacanie składek powoduje, że po 30 dniach ustaje ubezpieczenie zdrowotne. Jeśli więc chcemy mieć prawo do bezpłatnej opieki medycznej w publicznych placówkach, warto dobrowolnie ubezpieczyć się w ZUS.

Czego nie można robić gdy firma jest zawieszona?

Jeśli biznes jest zawieszony, nie można osiągać bieżących przychodów z działalności. Nie oznacza to, że do firmy nie mogą wpływać żadne pieniądze. Przedsiębiorca w czasie zawieszenia działalności może zabezpieczać źródło przychodów. Chodzi więc o to, że może np. przyjmować należności, które powstały zanim firma była zawieszona, można osiągać przychody z inwestycji finansowych, gdy rozpoczęły się one jeszcze przed zawieszeniem. Można sprzedaż środki trwałe, można też sprzedać wyposażenie.

CZYTAJ TAKŻE: Dlaczego samodzielne prowadzenie księgowości może być lepsze od pomocy biura rachunkowego?

Co można robić, gdy firma jest zawieszona?

Gdy firma jest zawieszona, można, a nawet powinno się regulować stałe zobowiązania, które powstały jeszcze przed zawieszeniem działalności. Trzeba też brać udział we wszystkich postępowaniach dotyczących firmy. Zawieszenie firmy nakłada też obowiązek prowadzenia księgowości, a także konieczność płacenia niektórych podatków (np. od nieruchomości, czy od środków transportu)

Podatki gdy firma jest zawieszona

W czasie zawieszenia firmy, nie trzeba płacić zaliczek na podatek dochodowy. Oczywiście dotyczy to wyłącznie okresu zawieszenia. Jeśli masz nierozliczone podatki sprzed okresu zawieszenia, trzeba będzie je zapłacić.

Warto też wspomnieć o amortyzacji. Gdy firma jest zawieszona, to w okresie zawieszenia nie amortyzuje się tych środków trwałych, których nie używa się w okresie zawieszenia.

Podatek VAT, a zawieszenie działalności gospodarczej

W przypadku zawieszenia działalności, które trwa przynajmniej 6 miesięcy, przedsiębiorca wykreślany jest z rejestru podatników VAT. Gdy odwieszamy działalność to jest on automatycznie wpisywany do rejestru podatników VAT.

 

Co to jest numer EORI?

0

Jak zdobyć numer EORI? Do czego służy? Co to tak naprawdę jest?

Jeśli prowadzisz firmę, która sprzedaje lub kupuje produkty do krajów, które nie należą do Unii Europejskiej, trzeba dopełnić wielu dodatkowych formalności. Wśród nich jest konieczność wskazywania numeru EORI.

W dzisiejszych czasach, gdy zainteresowanie zakupami w internecie nie maleje, sporo przedsiębiorców podejmuje wyzwanie dostarczania klientom produktów pochodzących spoza Unii Europejskiej. Mechanizm działa też w drugą stronę. Oferują produkty wyprodukowane w Europie, sprzedając je krajom trzecim. Takie działania powoduje, że trzeba spełnić dodatkowe obowiązki, choćby związane z koniecznością rozliczenia cła. Żeby to zrobić, firma musi być zgłoszona do specjalnego systemu i posiadać numer EORI. W materiale tłumaczymy jak taki numer uzyskać i czym od dokładnie jest.

Co to jest EORI?

EORI to system przepływu towarów, który ma pomóc zidentyfikować podmioty, które konkretne produkty rozprowadzają. System ten ma przede wszystkim usprawniać realizację odprawy celnej dla towarów spoza Unii Europejskiej. Numer EORI wykorzystywany jest to identyfikacji zdarzeń celnych.

Kto musi mieć numer EORI?

Numer EORI musi mieć każda firma, która jest zarejestrowana w Unii Europejskiej i zajmuje się importem lub eksportem towarów. Numer ten musi być wydany jeszcze przed wykonaniem pierwszej transakcji poza Unią Europejską. EORI nadaje się wyłącznie raz i jest on potem używany przez cały czas do każdej z transakcji poza Unią Europejską.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Jak uzyskać EORI?

Żeby uzyskać numer EORI najłatwiej będzie złożyć wniosek za pomocą platformy PUESC. Platforma PUESC to podstawowe źródło kontaktu przy staraniu się o uzyskanie np. numeru EORI. PUESC służy też do tego żeby zweryfikować czy mamy już numer EORI. Można też dzięki niemu zarządzać sporą liczbą dokumentów celnych.

Gdy konto PUESC zostanie już założone i aktywowane, można już wnioskować o numer EORI. Jeśli posiadamy podpis elektroniczny albo profil zaufany, można od razu podpisać dokument. Jeśli nie mamy możliwości skorzystania z podpisu elektronicznego albo profilu zaufanego, to trzeba osobiście stawić się w urzędzie celnym lub oddziale żeby potwierdzić dane.

CZYTAJ TAKŻE: Prosty sklep internetowy. Ile to kosztuje? – zestawienie wydatków

Żeby uzyskać numer EROI trzeba zarejestrować podmiot (firmę) w systemie PUESC. Mówiąc wprost, najpierw rejestrujemy siebie (osobę prywatną), a po zatwierdzeniu profilu prywatnego, możemy zawnioskować o rejestrację firmy. W momencie rejestracji podmiotu będzie trzeba dołączyć wpis do rejestru przedsiębiorców (CEIDG lub KRS), a także dokument, który potwierdza, że mamy prawo reprezentacji podmiotu. Wypełniając wniosek elektronicznie, trzeba będzie przekazać skany takich dokumentów. Potwierdzenie otrzymania numeru EORI otrzymamy elektronicznie. Będzie widoczne w zakładce „moje dokumenty” na platformie PUESC.

Konto PUESC

Konto PUESC, jak już wspominaliśmy, przeznaczone jest to zarządzania dokumentami celnymi z każdego miejsca na świecie. Można na przykład zmieniać dane osób upoważnionych czy rodzaj podatku do rozliczenia.

Jeśli nie masz numeru EORI, nie będziesz w stanie dokonywać żadnych transakcji rozliczanych np. cłem. Gdy numer EORI zostanie nadany , informacja o tym przekazywana jest na e-mail podany we wniosku.