Strona główna Blog Strona 25

Faktura zagraniczna z Facebooka. Jak ją rozliczyć?

0

Dla wielu przedsiębiorców media społecznościowe, a szczególnie Facebook wciąż są atrakcyjnym miejscem reklamowym. Za takie usługi reklamowe otrzymujemy fakturę. I tu pojawia się pytanie: jak rozliczyć fakturę zagraniczną z Facebooka (meta)?

Faktura z Facebooka jest dla niektórych przedsiębiorców pierwszą zagraniczną fakturą, z która mają do czynienia. W związku z tym nie zawsze wiedzą w jaki sposób taką fakturę zaksięgować i rozliczyć. Szczególnie, że do rozliczenia będzie podatek PIT, a także VAT.

Usługa reklamowa Facebook

Sposób rozliczenia usługi reklamowej z Facebooka będzie zależny od wielu rzeczy. Przede wszystkim od tego, kto wystawił fakturę. Faktura z Facebooka może być wystawiona albo przez polski oddział albo przez Facebooka z Irlandii.

CZYTAJ TAKŻE: Pierwsza kampania w mediach społecznościowych. Jak ją przygotować?

Faktura z polskiego Facebooka

Mała Księgowość Rzeczpospolitej
Jeśli otrzymamy fakturę wystawioną przez polski oddział Facebooka, to usługa będzie opodatkowana polskim podatkiem VAT w wysokości 23%. W tej sytuacji będziemy tę fakturę traktować jako zwykłą fakturę krajową. Rozliczamy ją jak każdą, zwykłą fakturę otrzymaną od kontrahenta.

Faktura zagraniczna z Meta

Trochę inaczej będzie wyglądało rozliczenie jeśli faktura będzie wystawiona przez zagraniczną siedzibę Facebooka z Irlandii. Może, choć nie musi być wystawiona w obcej walucie. Nie będzie jednak w takiej sytuacji zawierać podatku VAT.

W przypadku faktury zagranicznej trzeba będzie ją potraktować jako wewnątrzwspólnotowe nabycie usług. Jeśli jest to nasza pierwsza taka faktura, przedsiębiorca musi zarejestrować się do VAT-UE. Zgłoszenia dokonuje się na druku VAT-R. Po rejestracji podatnik będzie figurował w bazie czynnych podatników VAT Unii Europejskiej (w bazie VIES). Oznacza to, że od tej chwili w transakcjach między kontrahentami z Unii Europejskiej będzie można przed numerem NIP stosować przedrostek PL.

Zakup reklamy na Facebooku z punktu widzenia podatkowego traktuje się jako import usług, zgodnie z miejscem świadczenie usług, w którym siedzibę ma usługobiorca. Transakcja ta jest neutralna podatkowo, bo podatnik jednocześnie odlicza i nalicza podatek VAT.

Rozliczenia PIT dokonujemy w dacie wystawienia faktury, klasyfikując jako „pozostałe wydatki”.

Jak rozliczyć transakcję wewnątrzwspólnotową?

Jeśli faktura VAT za usługi Facebooka będzie dokumentować usługę reklamową to rozliczana jest według stawki 23%. Ważne będą daty wystawienia faktury i sprzedaży usług. Data wystawienia zwykle odpowiada dacie płatności lub sprzedaży. Co jednak, gdy data płatności jest wcześniejsza niż data wystawienia? Taka sytuacja oczywiście może się zdarzyć. Wtedy trzeba pamiętać o zasadzie mówiącej, że obowiązek podatkowy VAT pojawia się w dacie płatności lub w dacie wystawienia faktury, w odniesieniu do terminu, który był pierwszy. W przypadku gdy faktura wystawiona jest w walucie obcej, rozliczając ją trzeba przeliczyć jej wartość na złotówki. Robi się to według kursu Narodowego Banku Polskiego na ostatni dzień roboczy, którzy poprzedza dzień powstania obowiązku podatkowego.

Faktura w walucie obcej i przewalutowanie powoduje, że mogą powstać dodatnie lub ujemne różnice kursowe. Jeśli różnice kursowe są „na plus”, to trzeba wykazać je jako przychód w kolumnie „pozostałe przychody”

Nie jestem VATowcem. Jak rozliczyć fakturę z Facebooka?

W jaki sposób rozliczyć fakturę, gdy przedsiębiorca nie jest podatnikiem VAT? Gdy faktura wystawiona jest przez irlandzkiego Facebooka (meta), to polski podatnik i tak musi zgłosić się do rejestru VAT-UE. Potem trzeba opodatkować transakcję krajowym VATem. Ten VAT wpłaca się na konto urzędu skarbowego.

 

Faktura nie ma wszystkich danych. Czy jest ważna?

0

Faktury, które otrzymujemy od kontrahentów, mogą mieć różną formę graficzną. Część zawiera kolorowe logotypy, inne wyglądają dość skromnie. To co łączy takie dokumenty, to zestaw określonych danych, informacji, które zawierają. Sprawdzamy, co musi zawierać faktura i co się dzieje, jeśli nie ma wszystkich wymaganych danych.

W jednym z poprzednich tekstów opisywaliśmy już wymogi, które musi spełnić faktura dla tego by była ważna. Wystawianie faktur – jak robić to poprawnie? – Mała Księgowość (rp.pl) Jak czytamy w tym materiale: „W polskim porządku prawnym bardzo dokładnie opisano wszystkie niezbędne elementy, które pozwalają sklasyfikować fakturę jako taką, która jest wystawiona poprawnie i jednocześnie wolna od uchybień, które mogłyby zostać wyłapane przez organy kontrolne.

Ważna faktura

Każda faktura VAT musi mieć swój indywidualny numer. Zdecydowana większość programów do fakturowania jest w pełni kompatybilna z tym rozwiązaniem i daje możliwość wyboru zasad numeracji faktur. Można wybierać między kluczem nazwy, miesiąca, dnia lub roku.

Dokument musi mieć też widoczną datę wystawienia, a (jeśli te daty różnią się względem siebie) także datę wykonania usługi lub dostarczenia towaru. Bardzo ważnym elementem jest NIP naszej działalności, jej pełna nazwa i dane teleadresowe oraz nazwa i liczba sprzętu lub usług, jakie sprzedaliśmy.

Jeśli na przykład udało nam się sprzedać 5 ręcznie wykonywanych etui do smartfonów, to nie wystarczy podać ceny łącznej. Na druku musi być też widoczna cena jednostkowa netto. Powinniśmy pamiętać też o stawkach podatkowych, a także o łącznej należności, jaką na nasze konto (które także powinno być widoczne na fakturze) ma przelać klient.”

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Ważne informacje na fakturze

Okazuje się jednak, że w pewnych sytuacjach wystarczy podanie mniejszej ilości informacji, a mimo to będzie to dokument ważny. I tak, faktury np. mogą nie mieć numeru NIP. Będzie tak chociażby wtedy, gdy dostawa towaru realizowana jest przez firmę, która jest zwolniona z VAT, w przypadku dostaw energii elektrycznej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych, czy usług „komunalnych”. NIPu nie trzeba też umieszczać, gdy stroną transakcji jest osoba fizyczna, która nie prowadzi działalności gospodarczej.

CZYTAJ TAKŻE: Krajowy System E-faktur. Czym różni się od e-faktury?

Prawo dopuszcza też sytuację, że kwota podatku dla poszczególnych wartości sprzedaży nie jest podana osobno dla każdej pozycji na fakturze. Wystarczy, że jest to podsumowanie jednostkowych kwo

Faktura nie ma wszystkich danych

Jeśli faktura nie ma wszystkich wymaganych przez prawo elementów, oczywiście biorąc pod uwagę wyjątki wymienione wcześniej, wtedy faktura nie jest właściwie wystawioną fakturą VAT. W związku z tym nie można na podstawie takiego dokumentu odliczyć podatku VAT. Wszystko dlatego, że jeśli dokument nie jest wystawiony poprawnie, to tak jakby nie istniał i nie można odliczyć podatku VAT.

Żeby uniknąć takiego problemu, wystarczy wystawić nową fakturę, która będzie zawierała wszystkie konieczne elementy. Co istotne nie będzie to już faktura korygująca, a normalna pierwotna faktura (choć oczywiście wystawiona dużo później niż doszło do transakcji).

Reasumując: żeby faktura była ważna to musi zawierać określone elementy. Brak nawet jednego z nich powoduje, że dokument nie jest ważny. Może potwierdzać oczywiście transakcję, ale nie da możliwości odliczenia podatku VAT. A to przecież jeden z głównych powodów uzyskiwania faktury.

 

 

Faktury w chmurze. Czy muszę dodatkowo przechowywać ich papierowe wersje?

0

Możliwość przechowywania faktur w chmurze to funkcjonalność dostępna dla przedsiębiorców od kilku lat. Wciąż jednak wielu z nich zadaje sobie pytanie, czy trzeba dodatkowo przechowywać papierowe wersje faktur?

Prowadzenie firmy to nie tylko działania związane z pozyskaniem klientów, sprzedaż produktów i rozliczenia. To również kwestie związane z prowadzeniem księgowości. Faktury, rachunki i noty księgowe, a także wszystkie inne dokumenty potwierdzające transakcje zabierają sporo miejsca w segregatorach. Czy trzeba je przechowywać gdy decydujemy się prowadzić księgowość w formie elektronicznej?

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Faktury w chmurze

Coraz bardziej skomplikowane prawo, a także konieczność przesyłania deklaracji rozliczeniowych do urzędów w formie elektronicznej, powoduje, że praktycznie nie da się już prowadzić księgowości wyłącznie w formie papierowej. Jeszcze kilka lat temu standardem była papierowa księga przychodów i rozchodów, do której wpisywało się wszystkie transakcje, a podatki i inne zobowiązania rozliczało ręcznie. Każdy błąd w wyliczeniach wymagał korekty, przekreślenia danej transakcji i wpisania jej od nowa.

Dziś można korzystać z wielu rozwiązań dostępnych online. Mamy programy do księgowości uruchamiane na komputerze, a także dostępne w chmurze. Takie rozwiązanie pozwala mieć dostęp do rozliczeń z każdego miejsca na świecie i o każdej porze. Nowoczesne rozwiązania księgowe same wyliczają podatki do zapłaty, pozwalają też na automatyczne wystawianie faktur zaraz po sprzedaży danego produktu lub usługi. Funkcja ta przydaje się na przykład gdy prowadzimy sklep internetowy. Po zintegrowaniu programu księgowego z oprogramowaniem sklepu internetowego, każde potwierdzone zamówienie to automatyczne wystawienie paragonu lub faktury dla klienta.

CZYTAJ TAKŻE: Faktura elektroniczna – czy jest formalnie tym samy co faktura papierowa?

Księgowość firmy

Jeśli samodzielnie prowadzimy księgowość firmy, będziemy musieli każdy dokument księgowy „zapisać” w systemie księgowym. Jeśli nie jest on wysłany do nas w formie pliku pdf lub innym pliku graficznym, musimy przygotować skan i „wprowadzić” do systemu taki dokument. No i przy okazji pojawia się pytanie, czy jeśli do systemu załączymy dokument w wersji elektronicznej, to czy musimy przechowywać jeszcze dokumenty papierowe? Odpowiedź na tak postawione pytanie jest prosta. Nie trzeba przechowywać papierowych dokumentów w archiwum. Oznacza to jednak, że na każde żądanie urzędu czy podczas kontroli skarbowej musimy mieć możliwość udokumentowani danej transakcji. Mówiąc wprost – będziemy musieli mieć możliwość np. wydrukowania konkretnej faktury lub musimy posiadać plik z widokiem takiego dokumentu księgowego.

Dobre programy do księgowości dają możliwość przechowywania dokumentów księgowych przez wiele lat. Operatorzy systemów odpowiadają za backupy, czyli tworzenie kopii zapasowych, tak by mieć zawsze dostęp do wszystkich swoich dokumentów.

Mimo to zawsze warto mieć wszystkie dokumenty księgowe przechowywane w osobnym folderze na zewnętrznym dysku. Wtedy mamy większą pewność, że będziemy mogli w każdym momencie uzyskać dostęp do konkretnego dokumentu księgowego.

Faktury elektroniczne i papierowe

To bardzo wygodne rozwiązanie, szczególnie, że wiele programów do prowadzenia księgowości umożliwia automatyczne wgrywanie papierowych faktur np. przy pomocy aplikacji w komórce. Wystarczy zrobić zdjęcie dokumentu księgowego by system sam go odczytał i zakwalifikował do odpowiedniego rejestru księgowego. Po przygotowaniu jego wersji elektronicznej, fakturę papierową możemy zniszczyć.

Takie rozwiązanie sprawdzi się chociażby w przypadu faktur za paliwo. Gdy otrzymujemy na stacji dokument potwierdzający zakup paliwa (fakturę VAT), wystarczy od razu ją zarchiwizować elektronicznie.

Urzędy skarbowe zgadzają się na rozliczanie podatków, których podstawą są faktury w formie elektronicznej.

 

 

Nie dostałem zapłaty za fakturę. Czy muszę zapłacić podatek?

0

Zatory płatnicze są sporym problemem. Opóźnienie płatności u jednego przedsiębiorcy, zwykle szybko powoduje opóźnienia u kolejnych. Co zrobić, gdy wystawiliśmy fakturę kontrahentowi, a płatność nie została uregulowana? Jak to rozliczyć?

Nierzetelny kontrahent może trafić się każdemu. Są tacy, którzy opóźniają płatności, są też tacy, którzy nie płacą w ogóle. Oczywiście w takim wypadku nie można odpuszczać. Wyślijmy więc upomnienie, wezwanie do zapłaty, a może nawet skorzystajmy z pomocy firmy windykacyjnej. Zróbmy wszystko co w naszej mocy by należność odzyskać.

Jeśli kontrahent nie zapłaci nam za usługę lub towar, to nie dość, że poniesiemy stratę związaną z koniecznością poniesienia wydatków na realizację usługi, będziemy musieli teraz rozliczyć podatki związane z przychodem. I tak, trzeba będzie zapłacić podatek VAT, a także podatek dochodowy. Mówiąc wprost, wystawiona faktura, niezależnie od tego czy pieniądze za nią dotarły na nasze konto, czy nie, uznawana jest za potwierdzenie realizacji usługi lub dostarczenia produktu, a co za tym idzie, że jest rozliczona. W związku z tym należy zapłacić od tej należności podatek.

CZYTAJ TAKŻE: Pierwsza zaliczka na podatek dochodowy. Jak rozliczyć?

Ulga na złe długi

Na szczęście prawo przewiduje ulgi, które mają pomóc ograniczyć skutki niezapłaconych faktur. To tzw. ulgi na złe długi. Ulga na złe długi odnosi się zarówno do podatku VAT, jak i podatku dochodowego. W przypadku podatku VAT, można go odzyskać jeśli nie otrzymaliśmy pieniędzy z wystawionej przez nas faktury. Żeby to było możliwe trzeba spełnić kilka warunków.

Przede wszystkim sprzedaż musiała być dokonana na rzecz podmiotu, który nie znajduje się w trakcie likwidacji albo upadłości, opóźnienie w stosunku do terminu płatności jest nie większe niż 90 dni, a od daty wystawienia faktury upłynęło mniej niż 2 lata. Co ważne, transakcja musi dotyczyć podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Jeśli więc niezapłacona faktura dokumentuje transakcję dla osoby prywatnej, która nie prowadzi działalności, nie będzie można zastosować ulgi na złe długi. Jeśli przynajmniej jeden z warunków nie został spełniony, nie będziemy mogli skorzystać z ulgi na złe długi.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Brak płatności kontrahenta – co z podatkiem dochodowym?

Od 2020 roku ulgę na złe długo można wykorzystać również w odniesieniu do podatku dochodowego. Jeśli od terminu płatności nie minęło 90 dni, to można skorygować podstawę opodatkowania. Żeby jednak z takiej możliwości skorzystać, musimy mieć dokument potwierdzający fakt, że zaległość jest nieściągalna.

Jeśli zastosujemy ulgę na złe długi, możemy uzyskać spore oszczędności. Wiedząc o tym, że istnieje możliwość skorzystania z ulgi na złe długi, nie możemy zapominać, że znacznie bardziej korzystne może być windykowanie należności. Zamiast dokonywać skomplikowanych obliczeń, korygowania rozliczeń podatków, lepiej zawsze podjąć rozmowy z dłużnikiem, by ten zechciał uregulować płatność. Jeśli polubowne działania nie przynoszą skutku, warto podjąć współpracę z firmą windykacja. Na koniec zostaje nam sprawa sądowa i egzekucja należności przez komornika. Taka procedura zwykle trwa dość długo. Gdy w międzyczasie dłużnik ogłosił upadłość lub po prostu zbankrutował, możemy nie mieć możliwości ściągnięcia z niego pieniędzy. Wszystko dlatego, że po prostu może nie mieć żadnego majątku.

 

Jaki podatek zapłacę? Jak policzyć ile podatku zapłacę?

0

Przedsiębiorca, w przeciwieństwie do pracownika etatowego, musi rozliczać podatki na bieżąco, a nie tylko raz w roku przy okazji składania rocznego rozliczenia. Skąd wiadomo ile trzeba zapłacić i jak obliczyć ten podatek?

 

Pracownik zatrudniony na etacie lub na podstawie umowy cywilnoprawnej nie musi rozliczać podatków co miesiąc czy co kwartał. Są one rozliczane przez pracodawcę lub zleceniodawcę (w zależności od rodzaju umowy). Przedsiębiorca musi podatki rozliczyć samodzielnie. Mało tego. Musi to robić co miesiąc lub co kwartał, płacąc zaliczki na podatek dochodowy. Skąd wiadomo ile zapłacić?

Forma opodatkowania

O ile pracownicy musza być rozliczani według jednej formy opodatkowania (skala progresywna), o tyle przedsiębiorcy mają do wyboru ich kilka. Zdecydowanie najprostszy jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Stawka procentowa podatku zależy od rodzaju prowadzonej działalności, a także od tego jaka usługa została zrealizowana lub jaki towar sprzedany. Lista stawek ryczałtowych zależnych od konkretnej działalności znajduje się w tym materiale Tabela stawek ryczałtu 2022r. Jak rozliczyć ryczałt – Mała Księgowość (rp.pl)

Mamy też oczywiście skalę progresywną i podatek liniowy, który jest stały i wynosi 19%. Skala progresywna to 17% dla dochodów do 120 000 zł (minus 5100 zł). Powyżej tej kwoty płacimy 32% od nadwyżki ponad 120 000 zł

Jak policzyć podatek?

Jak już wspomnieliśmy najłatwiej będzie policzyć podatek przy rozliczeniu ryczałtowym. Sumujemy po prostu wszystkie przychody z danego miesiąca i płacimy podatek zgodnie ze stawką procentową przynależną dla określonej działalności. W przypadku ryczałtu nie są ważne koszty, które zostały poniesione w działalności. Liczy się przychód. W przypadku podatku progresywnego czy liniowego, „do gry” wchodzą koszty działalności, a także składki ZUS. Sprawa nie jest jednak tak skomplikowana jak się wydaje.

Jeśli przedsiębiorca decyduje się samodzielnie prowadzić księgowość i regularnie dodaje do systemu dokumenty księgowe, to zyskuje na tym, że system podaje mu na bieżąco symulację wysokości podatku, który będzie trzeba zapłacić. I to zarówno podatku dochodowego, jak i podatku VAT ( o ile jest czynnym podatnikiem VAT). Nie trzeba więc samemu wyliczać podatku. Jedynym obowiązkiem jest właściwie opisać wgrany do systemy dokument. System nie dość, że pomoże na koniec miesiąca wyliczyć realną wartość podatku, to na dodatek stworzy deklaracje, które trzeba będzie w określonych wypadkach wysłać do urzędu. Zamieni też wszystkie wyliczenia w plik JPK VAT, który zostanie przekazany do urzędu.

Skąd wiadomo ile podatku trzeba zapłacić?

Podstawą do tego, żeby podatek został dobrze obliczony, jest dodawanie wszystkich dokumentów księgowych do systemu i to w miarę regularnie, a nie tylko raz w miesiącu. Wtedy będziemy zawsze wiedzieć o tym, ile będzie trzeba zapłacić podatku.

System samodzielnie liczy też składki ZUS i wszystkie inne zobowiązania.

 

 

 

Kontrahent nie widnieje na białej liście podatników VAT. Co robić?

0

Biała Lista Podatników powstała po to by ograniczyć oszustwa związane z podatkiem VAT. Co jednak zrobić, gdy kontrahenta nie ma na tej liście?

Biała Lista to specjalny rejestr płatników VAT. W rzeczywistości jest to zbiór rachunków bankowych. Każdy przedsiębiorca, który jest czynnym płatnikiem VAT, ma obowiązek zgłosić rachunek bankowy do rejestru – białej listy. Jeśli dokonujemy płatności na konto kontrahenta, trzeba sprawdzić koniecznie, czy rachunek bankowy jest wpisany na białą listę.

Co zawiera Biała Lista Podatników?

Biała Lista Podatników zawiera dokładną nazwę podatnika VAT, NIP, REGON, PESEL albo numer KRS. W rejestrze znajduje się również adres siedziby. Dodatkowo znajdziemy tam też spis rachunków bankowych przypisanych do danej firmy.

Każdy przedsiębiorca musi skontrolować, czy rachunek, na który dokonuje płatności, znajduje się na liście podatników. Jeśli nie sprawdzimy tego, to grożą nam sankcje.

Jeśli rachunku bankowego twojego kontrahenta nie ma na białej liście podatników, warto skontaktować się z nim i zapytać czy dokonał zgłoszenia. Jeśli tego nie zrobił, powinien to zrobić jak najszybciej.

Co grozi za to, że nie zapłaciłem na rachunek z białej listy?

Jeśli przedsiębiorca dokona płatności o wartości wyższej niż 15000 zł na inny rachunek niż ten wskazany w rejestrze, to nie może zaliczyć tego wydatku do kosztów uzyskania przychodu. W przypadku rozliczenia podatku VAT, ponosi wtedy solidarną odpowiedzialność ze sprzedawcą. Jeśli w ciągu 14 dni od przelewu na złe konto (czyli takie, które nie jest zgłoszone do Białej Listy Podatników) zgłosimy ten fakt urzędowi skarbowemu, to będziemy mogli uniknąć sankcji. Takiego zgłoszenia trzeba dokonać na druku ZAW-NR do naczelnika urzędu skarbowego.

CZYTAJ TAKŻE: Co to jest Biała Lista Podatników?

Sankcje polegają więc przede wszystkim na tym, że odpowiada się solidarnie całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe kontrahenta.

Serwis opierający się na rejestrze białej listy jest aktualizowany jest raz dziennie.

Jak już wspominaliśmy, zapłata na konto, które nie jest na białej liście, grozi konsekwencjami. Jeśli jednak to się już zdarzyło, trzeba zmniejszyć koszt uzyskania przychodów albo też zwiększyć przychody.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Podsumowując, uniknięcie kary za wpłatę na rachunek jest możliwe tylko wtedy gdy będziemy weryfikować, czy rachunek znajduje się na Białej Liście Podatników. Gdy okaże się, że nie ma go na tej liście, to musimy to szybko zgłosić urzędowi skarbowemu. Wtedy nie będą grozić nam sankcje.

Warto pamiętać, że wiele systemów bankowych ma już funkcję, która pozwala na bieżąco, przy realizacji każdego firmowego przelewu sprawdzić, czy kontrahent jest na białej liście podatników.

Wystarczy najczęściej wpisać tylko numer NIP kontrahenta, a system sprawdzi aktualność danych w rejestrze. Jeśli go nie ma, system bankowy nas o tym poinformuje.

Czego nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

0

Czy wszystkie wydatki mogą być wliczone do kosztów uzyskania przychodu? Czego nie można wliczyć?

Możliwość zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodu to rodzaj przywileju każdego przedsiębiorcy. Są tacy, dla których jest to jeden z ważniejszych powodów przejścia z etatu na etap własnej firmy. Hasło: „weź fakturę, wrzucisz sobie w koszty” sprawia, że zwłaszcza w początkowej fazie prowadzenia firmy, przedsiębiorcy dokonują wielu zakupów „na firmę”, chcąc skorzystać z możliwości zaliczenia takich wydatków „do kosztów działalności”.

Koszty działalności

Możliwość zaliczania wydatków do kosztów działalności pozwala na obniżenie podatku dochodowego, który trzeba będzie zapłacić. Mówiąc najprościej: jeśli przedsiębiorca wykona dla kogoś usługę lub sprzeda towar za 500 zł, to z tym działaniem związane są określone koszty. Może to być wydatek poniesiony na półprodukty, dojazdy do klienta, czy pudła, w które towar ten jest pakowany. Jeśli suma wydatków na te produkty wynosi np. 300 zł, to w tym przypadku zysk wyniesie 200 zł i od tej kwoty zapłacony będzie podatek dochodowy. Gdyby przedsiębiorca nie zaliczył do kosztów uzyskania przychodu wydatków, podatek zapłaciłby od całego przychodu, czyli w tym przypadku od 500 zł.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Po co zalicza się wydatki do kosztów działalności

Pracownik etatowy, czy osoba wykonująca zlecenie albo tworząca coś na podstawie umowy o dzieło, nie zaliczają wydatków do kosztów uzyskania przychodu. W przypadku „etatowców” czy wykonawców umów o dzieło są one „ryczałtowe”, czyli o stałej wysokości, niezależnie od tego jak duże będą faktycznie poniesione wydatki.

CZYTAJ TAKŻE: Pomysł na biznes – myjnia ręczna

Co można zaliczyć do kosztów działalności?

No dobrze, a co można zaliczyć do kosztów działalności? Podstawowa zasada zakłada, że do kosztów działalności możemy wliczyć wszystkie te wydatki, które są związane z uzyskiwaniem przychodu. Chodzi o to, że został poniesiony po to by móc zrealizować dane zlecenie, zamówienie albo też związany jest z koniecznością utrzymania źródła przychodów. Co to znaczy? Już wyjaśniam. Jeśli korzystasz w pracy z internetu, to jest normalnym, że wydatki na internet będą związane z działalnością gospodarczą. Jeśli jednak trzeba wykonać naprawę gniazdka elektrycznego lub wymienić router do internetu, to również można takie wydatki zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

Czego nie można zaliczyć do kosztów działalności?

Są oczywiście wydatki, których nie da się zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Oto przykłady kilku z nich:

  • Środki trwałe o wartości powyżej 3500 zł, które będą użytkowanie dłużej niż rok. W tym przypadku będziemy dokonywać odpisów amortyzacyjnych. Będzie oczywiście kosztem ale nie zaliczymy go jednorazowo. Stąd decyzja o tym, że nie klasyfikujemy go jako jednorazowy wydatek, który można wliczyć w koszty
  • Koszty egzekucyjne i mandaty – nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z kosztami egzekucyjnymi, czy z mandatami. Nie dotyczy to sytuacji, gdy to przedsiębiorca zleca egzekucję wierzytelności. Wtedy takie działania są oczywiście kosztem uzyskania przychodu.
  • Wierzytelności, których nie da się ściągnąć – jeśli jakaś wierzytelność jest nie do wyegzekwowania, to nie możemy zaliczyć tego wydatku do kosztów.
  • Wynagrodzenie własne – jeśli prowadzimy działalność gospodarczą, to własna praca przedsiębiorcy nie może być kosztem działalności.

Wliczając wydatek do kosztów uzyskania przychodu należy pamiętać, że zawsze po stronie przedsiębiorcy leży obowiązek udowodnienia, że jest on związany z działalnością gospodarczą. W razie kontroli skarbowej, to właśnie przedsiębiorca musi wykazać, w jaki sposób konkretny koszt wiąże się z prowadzonym przez niego biznesem.

Dlaczego samodzielne prowadzenie księgowości może być lepsze od pomocy biura rachunkowego?

0

Dlaczego samodzielne prowadzenie księgowości jest lepsze od pomocy biura rachunkowego? Oto kilka argumentów

Wiele osób, które planują założenie działalności gospodarczej bardzo boi się księgowości, prowadzenia rachunków i wielu kwestii związanych z rozliczeniami. Okazuje się jednak, że samodzielne prowadzenie księgowości może być świetną lekcją prowadzenia biznesu. Tak, prowadzenia biznesu. Jak to możliwe?

Wyobraźmy sobie taką sytuację. Początkujący przedsiębiorca nawiązuje współpracę z biurem rachunkowym. Księgowy proponuje rozliczenia z urzędami w cyklu kwartalnym. Każdego miesiąca przedsiębiorca dostarcza faktury przychodowe i kosztowe, a na koniec kwartału otrzymuje rozliczenie. Na koniec kwartału. Realnie dostanie rozliczenie pod koniec czwartego miesiąca. Co to oznacza? Że przez prawie cztery miesiące może nawet nie mieć informacji, w jakiej kondycji finansowej jest firma. Nawet gdy wybierzemy rozliczenia miesięczne, też trudno będzie na bieżąco śledzić rozrachunki. Warto też pamiętać, że księgowy rozlicza tylko te dokumenty i transakcje, które faktycznie zostały udokumentowane wyciągiem z konta lub fakturą albo rachunkiem.

CZYTAJ TAKŻE: Jak wybrać dobrego prawnika do firmy?

Gdy nasza działalność jest specyficzna i zapomnimy dostarczyć jakiś dokument może się okazać, że w ogóle nie będzie on uwzględniony w rozliczeniach

Samodzielne prowadzenie księgowości

Prowadzenie księgowości samemu pozwala dokładnie poznać schematy wyliczania podatków, zarówno dochodowego, jak i podatku VAT. Uczymy się co to są środki trwałe i w jaki sposób je rozliczamy. Jeśli jako przedsiębiorca masz bardzo dokładny ogląd sytuacji, a to pomaga zrozumieć biznes i kształtować go w taki sposób by był zyskowny. Przykład? Jeśli sam prowadzisz księgowość, będziesz musiał samodzielnie obliczać zaliczki na podatek. Nie ma jednak powodów do obaw. Nowoczesne programy do księgowości wyliczają to bardzo dokładnie i – co najważniejsze – w każdym momencie wiadomo, ile podatku trzeba będzie zapłacić.

Samodzielne prowadzenie księgowości to również dobra kontrola nad przychodami i kosztami działalności. Nie bez znaczenia może być to, że tylko przedsiębiorca zna wyniki finansowe swojej firmy. Skoro nie ma księgowego, to nikt inny nie wie jakie obroty i zyski osiąga przedsiębiorstwo. Co za tym idzie, daje też możliwość szybkiego reagowania na zmieniające się przepisy prawa. Warto też pamiętać, że prowadząc samodzielnie księgowość możemy sami kształtować poziom kosztów i przychodów. Jeśli chcesz wykazać spore zyski, możesz przenieść koszty na kolejne miesiące i odwrotnie, jeśli chcesz mieć stratę, to wykazujesz stratę.

Oczywiście samodzielne prowadzenie księgowości to też oszczędność na biurze księgowym.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej
Jeśli przedsiębiorca chce samodzielnie prowadzić księgowość, to naprawdę nie ma się czego obawiać. Na rynku są dostępne programy księgowe, które znacząco ułatwiają ten fakt.

 

Samodzielne prowadzenie księgowości. Co musisz wiedzieć?

0

Samodzielne prowadzenie księgowości może być dobrym sposobem na to by mieć pełną świadomość finansów firmy i stały dostęp do całej dokumentacji.

Samodzielne prowadzenie księgowości nie jest trudne. W przypadku małej firmy, może być okazją do oszczędności, a także lepszego zrozumienia jak działa biznes. Gdy będziemy wiedzieć jak rozlicza się konkretne transakcje, zdecydowanie łatwiej będzie nam prowadzić firmę.

Czy opłaca się samodzielna księgowość?

Koszt obsługi biura rachunkowego jest coraz wyższy. Nawet w przypadku małych firm, to przynajmniej 150-200 złotych miesięcznie. Jeśli samodzielnie poprowadzimy księgowość, to nie dość, że ta kwota zostanie w naszej kieszeni, to dodatkowo przedsiębiorca zyska sporo dodatkowej wiedzy o kondycji finansowej swojego biznesu.

Samodzielna księgowość jest opcją dla małego przedsiębiorcy. Jeśli nie zatrudniasz pracowników, działasz sam, to i z samodzielną księgowością sobie poradzisz. Szczególnie, gdy nie wystawiasz wielu faktur, a i kosztów nie generujesz zbyt wysokich.

Księgowość może być prowadzona na trzy sposoby: poprzez biuro rachunkowe, zatrudnienie swojego księgowego albo samodzielnie prowadzić księgowość

CZYTAJ TAKŻE: Księgowy i doradca podatkowy. Różnice

Czy prowadzenie samodzielnej księgowości wymaga certyfikatów?

Żeby prowadzić samodzielnie księgowość, nie potrzeba żadnego specjalnego zezwolenia. Dzięki programom do automatycznej księgowości można to zrobić łatwo.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Jak zacząć samodzielnie prowadzić księgowość?

Jeśli wcześniej twoją księgowość prowadziło biuro rachunkowe, a chcesz samodzielnie prowadzić działalność, najpierw trzeba wypowiedzieć umowę z księgowym. Jeśli dopiero otwierasz firmę, to wystarczy zgłosić fakt samodzielnego prowadzenia działalności w CEIDG. Wypowiadając umowę z biurem rachunkowym, musisz pamiętać, że teraz samodzielnie będziesz odpowiedzialny za przechowywanie dokumentów.

W przypadku samodzielnego prowadzenia księgowości, będziesz prowadził księgę przychodów i rozchodów. We wszystkich działaniach może pomóc specjalny program księgowy. Takie program sam wylicza zaliczkę na podatek dochodowy, a jeśli jesteś płatnikiem VAT, również kwotę podatku VAT do zapłaty.

CZYTAJ TAKŻE: Ewidencja przebiegu pojazdu – jak prowadzić?

Księga Przychodów i Rozchodów, która jest podstawą prowadzenia księgowości w małej firmie, jest po prostu ewidencją konkretnych zdarzeń gospodarczych. W KPiR są zapisane przychody, które uzyskano ze sprzedaży ale i wszystkie inne przychody, które nie są bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością. KPiR służy też do zapisów zakupu towarów handlowych, a także materiałów wykorzystywanych w działalności. Księga Przychodów i Rozchodów to też spis kosztów, które są ponoszone w związku z prowadzeniem działalności. Co miesiąc przedsiębiorca przygotowuje wydruk zapisów, których dokonuje się w konkretnym miesiącu. System księgowy sam wygeneruje odpowiednie deklaracje i dokumenty, które trzeba wysłać do urzędu skarbowego czy ZUS

Program do księgowości

Na rynku jest dostępnych wiele programów do prowadzenia samodzielnej księgowości. Ich obsługa jest bardzo prosta. Po ściągnięciu programu na dysk komputera wprowadzamy dane firmowe (zwykle wystarczy numer NIP – system sam „ściągnie” potrzebne dane z rządowych rejestrów). Po zatwierdzeniu danych firmowych, będziemy mogli od razu wystawiać faktury sprzedażowe. Dane naszej firmy będą już w systemie i nie trzeba będzie ich każdorazowo wprowadzać. Gdy dokonamy zakupu potwierdzonego fakturą, wystarczy wprowadzić fakturę zakupową do systemu. Program księgowy samodzielnie dokona klasyfikacji określonego wydatku, a także na bieżąco będzie obliczał zysk firmy i przedstawi symulację podatku, który trzeba będzie zapłacić. Jeśli prowadzisz działalność, która podlega zwolnieniu z VAT, to akurat ten element też jest uwzględniony w systemie. Zaznacza się to, na etapie rejestracji programu księgowego.

Najlepszy program księgowy

Dobry program do samodzielnego księgowania generuje rejestry VAT – jeśli przedsiębiorca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, ewidencje środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencje przebiegu pojazdu dla celów podatku VAT.

Chcę prowadzić sam księgowość. Co muszę zrobić?

Jeśli przedsiębiorca chce sam prowadzić księgowość, to trzeba samodzielnie obliczyć zaliczki na podatek i je opłacić. Na szczęście system księgowy sam oblicza te wartości, a przedsiębiorcy pozostanie tylko wykonanie przelewu.

Umowa z prawnikiem. Co musi mieć?

0

Jeśli jako przedsiębiorca chciałbyś współpracować z prawnikiem, dobrze od razu określić zakres takiej współpracy. Jak powinna wyglądać umowa z prawnikiem? Na co masz zwrócić uwagę?

 

Umowa z prawnikiem na pierwszy rzut oka wydaje się tworem dziwnym. Przecież po to podejmujesz umowy z ekspertem z dziedziny prawa, żeby pisać dla Ciebie różne pisma, również umowy, a także reprezentował Cię. W jaki więc sposób przygotować umowę z prawnikiem?

CZYTAJ TAKŻE: Umowa B2B z pracownikiem. Jakie koszty dla pracodawcy?

Wiele wzorów dokumentów znajdziemy w internecie. Można je zakupić, dopasować do swoich potrzeb i korzystać. Gdy jednak sprawa wydaje się bardziej skomplikowana, idziemy do prawnika. W takiej sytuacji zawsze warto podpisać z nim umowę o obsługę prawną. Umowa o obsługę prawną jest tzw. umową nienazwaną co oznacza, że może być zawarta zgodnie z zasadą swobody zawierania umów. Mówiąc inaczej, jej zapisy mogą być elastyczne.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Wymogi formalne umowy

Niezależnie od wszystkiego zawsze na umowie warto określić datę jej zawarcie. Wszystko po to, że data umowy określa kiedy rozpoczyna ona swoje obowiązywanie. Miejsce zawarcia umowy jest ważne o tyle, że w razie sporu w ten sposób określa się właściwy sąd, przed którym będziemy sprawę rozstrzygali. Drugą stroną umowy będzie prawnik. Jeśli pracuje dla kancelarii wpisujemy dane kancelarii, która odpowiada za poczynania prawnika. W przypadku współpracy z samodzielnym prawnikiem, wpisujemy pełne dane jego działalności.

Treść umowy z prawnikiem

Treść umowy z prawnikiem może być dowolna. Warto jednak pamiętać, żeby bardzo dokładnie określić zobowiązania stron. Im dokładniej ustalimy te kwestie, tym mniejsze ryzyko spory stanie przed nami.

Warto też wiedzieć, w czym może nam pomóc radca prawny czy adwokat. Jest to przede wszystkim udzielanie porad prawnych, a także reprezentowanie nas przed odpowiednimi organami.

Ile kosztuje współpraca z prawnikiem?

Prawnik za swoją pracę oczywiście pobiera wynagrodzenie. Najczęściej spotykane modele to rozliczenie za godzinę pracy lub określona kwota za poprowadzenie całej sprawy. Czasem prawnik będzie chciał również tzw. „success fee”, czyli specjalną premię, jeśli sprawa zakończy się sukcesem. W przypadku niektórych czynności, jak np. reprezentowanie nas przed sądem, prawo ustala minimalne stawki za obsługę prawną, które należy uiścić.

W umowie z prawnikiem może też znaleźć się zapis o tym, ze zgadzamy się na pokrycie dodatkowych kosztów, gdy sam adwokat lub radca prawny będą musieli ponieść niewskazane wcześniej wydatki. Chodzi np. o zdobycie dodatkowych dokumentów, czy materiałów.

Tajemnica adwokacka

Adwokat jak i radca prawny są związani tajemnicą zawodową. Nie mogą zdradzić nikomu informacji, których dowiedzieli się o kliencie w związku z udzielaniem nam porady prawnej. Wyjątek stanowią sytuacje określone w przepisach dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy czy finansowaniu terroryzmu.

Czas obowiązywania umowy z prawnikiem

Umowa najczęściej obowiązuje do zakończenie konkretnej sprawy. Może być jednak tak, że w trakcie trwania procesu lub sprawy sądowej zechcemy zmienić adwokata. Mamy do tego prawo w każdym momencie. W takiej sytuacji trzeba będzie jednak sporządzić nową umowę z prawnikiem. Dobrym sposobem jest by pierwszy wzór takiej umowy sporządził inny prawnik, niezwiązany z osobą, z którą będziemy współpracować.