Strona główna Blog Strona 26

Nieusprawiedliwiona nieobecność w pracy. Czy można za nią ukarać?

0

Nieusprawiedliwiona nieobecność w pracy jest bardzo poważnym naruszeniem obowiązków pracowniczych. Może prowadzić nawet do zwolnienia pracownika. W jaki sposób można ukarać pracownika za nieusprawiedliwioną nieobecność?

Nieusprawiedliwiona nieobecność pracownika to poważne naruszenie. I nie jest tak, że wystarczy raz pójść na „wagary od pracy” by się upiekło. Każda nieusprawiedliwiona nieobecność naraża na konsekwencje. To, jaka kara grozi za nieusprawiedliwioną nieobecność określona jest w kodeksie pracy. Bo kodeks pracy to nie tylko przepisy regulujące prawa pracowników ale i zbiór zasad, które pozwalają pracodawcom zastosować konkretne sankcje. Kodeks pracy pozwala więc zastosować określone sankcje wobec pracownika, który bez zapowiedzi opuszcza pracę. Takie postępowanie może być bowiem ryzykowne dla interesu firmy.

Definicja nieusprawiedliwionej nieobecności

Pracownik, który jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę, musi świadczyć pracę w określonym miejscu i określonym czasie. Oznacza to, że musi bezwzględnie przyjść do pracy by wykonać swoje obowiązki. Mogą się oczywiście zdarzyć nieprzewidziane, losowe sytuacje, kiedy w pracy nie może się zjawić. W takiej sytuacji można skorzystać np. z urlopu na żądanie lub zwolnienia lekarskiego. W wielu firmach wystarczy informacja do przełożonego o losowym, nagłym zdarzeniu by ten nie wyciągał żadnych konsekwencji.

CZYTAJ TAKŻE: Jak zwolnić pracownika?

Problem pojawia się w sytuacji, gdy nieobecność jest nieusprawiedliwiona. Powszechnie uznaje się, że jeśli pracownik nie przyszedł do pracy, to najpóźniej następnego dnia powinien usprawiedliwić swoją nieobecność. W przeciwnym razie nieobecność może być uznana za porzucenia stanowiska pracy. A to jest już poważnym naruszeniem obowiązków pracownika.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Jeśli zdarzy się nam losowa sytuacja, to najważniejsze byśmy byli w stanie poinformować pracodawcę, o tym, że nie dotrzemy do pracy. Można to zrobić nawet przez osobę trzecią. Jeśli nie jesteśmy w stanie osobiście przekazać informacji o absencji ale zrobiliśmy wszystko, co w naszej mocy by wiadomość o naszej nieobecności trafiła do przełożonego, można to uznać za element, który powoduje, że kara nie będzie zbyt poważna.

Konsekwencje nieusprawiedliwionej nieobecności

No dobrze. Przypuśćmy jednak, że faktycznie nieobecność zostaje uznana za nieusprawiedliwioną. Rodzi to daleko idące konsekwencje. Wśród tych mniej dotkliwych sankcji jest pozbawienie wynagrodzenia. Te najbardziej poważne to zwolnienie dyscyplinarne. Wszystko dlatego, że uznaje się ją za naruszenie obowiązków pracowniczych.

Zanim pracownik zostanie ukarany, pracodawca musi dokładnie sprawdzić, czy nieusprawiedliwienie nieobecności było faktyczne. Chodzi o to, żeby zweryfikować, była możliwość poinformowania o nieobecności, a także w jaki sposób nieobecność zagroziła interesom firmy.

Wśród kar, które można zastosować wobec pracownika jest upomnienie, nagana, kara pieniężna, a także brak wynagrodzenia za czas nieobecności. W najbardziej poważnych przypadkach można rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę. Można to zrobić zachowując okres wypowiedzenia albo w formule zwolnienia dyscyplinarnego.

Zwolnienie dyscyplinarne musi być przeprowadzone zgodnie z zasadami zawartymi w kodeksie pracy. Podstawą jest podanie przyczyny zwolnienia.

Zwolnienie dyscyplinarne można zastosować maksymalnie w ciągu miesiąca od przewinienia pracownika.

 

Czy można wprowadzić samodzielnie 4-dniowy tydzień pracy?

0

4-dniowy tydzień pracy wciąż wzbudza wiele emocji. Są firmy, które eksperymentalnie wprowadziły taki system. Czy pracodawca może wprowadzić 4 dniowy tydzień pracy?

Sposób wykonywania obowiązków przez pracownika, czas pracy, a także harmonogram ustalany jest przez pracodawcę. W tym zakresie ma on dowolność. To co ogranicza pracodawcę, to kodeks pracy, który reguluje czas pracy.  Standardem jest 8 godzin pracy dziennie, czyli 40 godzin w tygodniu. Na szczęście kodeks pracy pozwala zmodyfikować czas wykonywania obowiązków. Istotne, by nie przekraczać maksymalnej wartości określanej w kodeksie pracy.

Pracodawca może zdecydować się na skrócenie czasu pracy w przypadku całej firmy, jak i wybranych stanowisk, a nawet konkretnych pracowników. Gdy pracownik złoży do pracodawcy odpowiedni wniosek, będzie można skrócić tydzień pracy.

Pracownik, który chce pracować przez 4 dni w tygodniu, zwykle będzie wykonywał swoje obowiązki przez 10 godzin dziennie. W takiej sytuacji pensja się nie zmieni bo liczba godzin przepracowanych będzie taka sama jak w zwykłym, 8-godzinnym systemie.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Taki wniosek powinien być przygotowany przez pracownika. Przy wyrażaniu prośby o skrócenie czasu pracy dobrze jest powołać się na art. 143 kodeksu pracy, a także wskazać propozycję skróconego czasu pracy. Można na przykład wpisać we wniosku kiedy chcemy pracować dłużej, gdy pracownik wykorzysta maksymalny dobowy czas pracy.

CZYTAJ TAKŻE: Odstąpienie od umowy w terminie 14 dni – czy przedsiębiorca ma prawo do odstąpienia?

Skrócony tydzień pracy

Żeby skrócony tydzień pracy mógł być wprowadzony, trzeba zgody przełożonego. Trzeba wtedy wpisać to do umowy o pracę, czyli potrzebny będzie aneks do umowy. Warto wiedzieć, że skrócenie tygodnia pracy nie będzie oznaczało zmniejszenia wymiaru zatrudnienia.

Wszystko dlatego, że zmienia się tylko rzeczywisty czas wykonywania obowiązków pracowniczych. Kodeks pracy określa, że skróconego czasu pracy nie można stosować choćby dla tych, którzy pracują w szkodliwych warunkach, dla pracownic w ciąży, dla młodocianych, dla pracowników, którzy opiekują się dziećmi do 4.roku życia.

Czy można wprowadzić skrócony czas pracy?

Każdy pracodawca ma możliwość odgórnie wprowadzić 4 dniowy tydzień pracy. Zdaniem właścicieli wielu globalnych firm, może to się przyczynić do zwiększenia efektywności pracy. Jack Ma, założyciel serwisu Alibaba stwierdził, że 4 dniowy tydzień pracy stanie się niedługo standardem. Wszystko przez rosnący poziom automatyzacji i poprawy efektywności. Gdy Microsoft w Japonii wprowadził pracę od poniedziałku do piątku przez 5 tygodni, to okazało się, że o 40 proc. wzrosła wydajność pracowników.

To, czy pracodawca zdecyduje się wprowadzić taki system na stałe, zależy wyłącznie od niego. Praktyka pokazuje, że jest to trudne. Głównie ze względu na klientów, którzy oczekują, że pracownicy będą dostępni dla nich przez cały tydzień. I to największy do tej pory kłopot, który ogranicza upowszechnienie się tego systemu pracy.

Podsumowując, nie jest to zabronione, pracodawca ma prawo wprowadzenia takiego systemu ale żeby to zrobić trzeba mądrze i przekalkulować czy to się opłaca.

 

Jak wybrać dobrego prawnika do firmy?

0

Księgowy, dobry doradca finansowy i prawnik. To trzy osoby, które zdecydowanie pomogą przedsiębiorcy w poprowadzeniu jego biznesu. Jak jednak wybrać dobrego prawnika?

Początkujący przedsiębiorca rzadko może pozwolić sobie na stałą obsługę prawną świadczoną przez doświadczonego mecenasa. Nie oznacza to, że powinien rezygnować ze współpracy z prawnikiem. Jedną z pierwszych okazji do zapoznania się z jakością pracy prawników są serwisy pomocy prawnej online. Nie ma co kryć, większość spraw rozpatrywanych przez takie serwisy to proste pisma procesowe, albo sporządzenie wzorów umów. Jeśli jako przedsiębiorca chcesz skorzystać z usług jednego z takich serwisów, zwróć uwagę, czy ma prawnika specjalizującego się w sprawach biznesowych.

Zaletą skorzystania z serwisów porad prawnych online jest niższa cena niż w przypadku standardowej, indywidualnej porady prawnej. Nie oznacza to, że usługa oferowana przez serwis prawny online będzie standardowa. Również tutaj możesz zadać swoje pytania, poprosić o dodatkowe elementy w umowie itd. Co istotne, prawnik pozyskany przez serwis online nie zawsze będzie cię mógł reprezentować chociażby przed sądem. Nie zawsze też poradzi sobie z bardzo skomplikowanymi procesami.

CZYTAJ TAKŻE: Czy można odmówić obsługi klienta?

Współpraca z prawnikiem

W przypadku bardziej złożonych spraw, czy problemów biznesowych do rozwiązania potrzebna będzie współpraca z jednym prawnikiem, a nawet całym zespołem prawników. Cena takiej usługi zależy w dużej mierze od renomy konkretnej kancelarii i od stopnia skomplikowania sprawy.

Jeśli nigdy wcześniej nie szukałeś prawnika do obsługi własnej firmy, wiedz, że istnieje kilka elementów, na które należy zwrócić uwagę decydując się na współpracę z tym specjalistą.

Zaufanie do prawnika

Jedną z najważniejszych cech prawnika jest umiejętność związana z byciem godnym zaufania dla klienta. Prawnik musi wiedzieć o sprawie wszystko, w najdrobniejszych szczegółach musi znać sprawę, którą ma dla nas prowadzić. Nawet jeśli nie dochowaliśmy należytej staranności lub w znaczący sposób przyczyniliśmy się do tego, że ktoś poniósł szkodę, trzeba o tym powiedzieć prawnikowi. On nie może oceniać naszego zachowania. Ma po prostu wybronić nas od najsurowszej kary. Im klient ma większe zaufanie do prawnika, tym łatwiej jest mu pracować dla klienta.

CZYTAJ TAKŻE: Faktura zaliczkowa i końcowa. Czym się różnią?

Rekomendowany prawnik

Prawnicy nie mogą reklamować swoich usług. Stąd najlepsze będą polecenia. Warto podpytać o rekomendacje osób działających w branży, a także znajomych. Zdecydowanie lepiej będzie współpracować z mecenasem, gdy pracował on już dla kogoś nam znanego. Zbierając rekomendacje możemy też zapytać o jakość usług i ceny, które stosuje konkretny prawnik. Nie bez znaczenie będzie też umiejętność wygrywania spraw.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Pierwsze spotkanie z prawnikiem

Prawnik ma być naszym reprezentantem. Stąd pamiętajmy o tym, że najlepsze jest pierwsze wrażenie. Jeśli decydujemy się na kancelarię, w której można osobiście spotkać się z prawnikiem, koniecznie wykorzystajmy to. Pierwsze wrażenie jakie zastaniemy pozwoli nam zorientować się w jaki sposób adwokat podchodzi do przyszłych klientów. Prawnicy z mniejszym doświadczeniem nie zawsze muszą być gorszym wyborem. Często starają się bardziej niż ich starsi branżowi koledzy. Chcą po prostu zdobyć swoich własnych klientów. W związku z tym zależy im by jak najlepiej wypaść.

Specjalizacja prawnika

Bardzo istotna jest też specjalizacja prawnika. Każda branża ma swoją specyfikę. Dobrze wiec pod tym kątem szukać prawnika. Lepiej będzie współpracować z kimś, kto zna bardzo dobrze niuanse naszego biznesu.

Prawnik z kancelarii, czy samodzielny?

Inną kwestią, którą należy podjąć jest to, czy prawnik ma być samodzielnym specjalistą, czy też członkiem dużej, renomowanej kancelarii prawniczej. Dobra kancelaria ma świetnych prawników ale będzie droższa niż usługi samodzielnego prawnika.

Jak więc wybrać dobrego prawnika? Bez wątpienia warto zaufać rekomendacjom znajomych. Mało tego. Zanim ostatecznie zdecydujesz się na wybór określonego prawnika, zleć mu na początek małą sprawę. Potem dodawaj coraz bardziej skomplikowane działania.

 

 

Jak zatrudnić osobę niepełnosprawną?

0

W czasach gdy o dobrego pracownika trudno, a bezrobocie jest bardzo niskie, zdarzają się pracodawcy, którzy zastanawiają się jak zatrudnić osobę niepełnosprawną.

Zanim podpowiemy, co zrobić krok po kroku by zatrudnić osobę niepełnosprawną, warto przypomnieć korzyści związane z zatrudnieniem osoby niepełnosprawnej. Do tych najbardziej atrakcyjnych należy przede wszystkim refundacja poniesionych kosztów z organizacją miejsca pracy osoby niepełnosprawnej, zwolnienie z obowiązkowych wpłat na PFRON, czy refundacja części wynagrodzenia takiej osoby.

Osoba niepełnosprawna w pracy

O tym, jakie warunki musza być spełnione w przypadku zatrudnienia osoby niepełnosprawnej, zależy przede wszystkim stopień niepełnosprawności. Od stopnia niepełnosprawności zależał będzie rodzaj pracy, która niepełnosprawny może wykonać, a także jakie korzyści wiążą się z tym dla pracodawcy.

Rozróżnia się trzy stopnie niepełnosprawności: znaczny, umiarkowany, lekki. Znaczny stopień niepełnosprawności dotyczy osób, które są niezdolne do pracy albo są zdolne do pracy wyłącznie w warunkach pracy chronionej. Wymagają też stałej albo długotrwałej opieki innych osób. Umiarkowany stopień niepełnosprawności mają osoby z naruszoną sprawnością, które są niezdolne do pracy. Wymagają czasowej pomocy innych osób. Lekki stopień niepełnosprawności tyczy się osób, które mają naruszoną sprawność organizmu, skutkującą obniżeniem zdolności wykonywania pracy, a pełnienie ról społecznych da się kompensować środkami pomocniczymi, np. przedmiotami ortopedycznymi.

Niepełnosprawny musi mieć orzeczenie, które ustala stopień niepełnosprawności.

CZYTAJ TAKŻE: Tabela stawek ryczałtu 2022r. Jak rozliczyć ryczałt

Co może pracownik niepełnosprawny?

Praca niepełnosprawnego wiąże się z określonymi ograniczeniami. Podstawowa zasada zakłada, że osoba niepełnosprawna nie może pracować dłużej niż 8 godzin na dobę i 40 godzin w tygodniu. W przypadku osoby ze znaczną lub umiarkowaną niepełnosprawnością praca nie może być dłuższa niż 7 godzin dziennie, a także 35 godzin w tygodniu.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Osoby niepełnosprawnej nie można zatrudnić do pracy w porze nocnej. Osoba niepełnosprawna nie może też pracować w godzinach nadliczbowych. Wyjątek stanowi praca związana z pilnowaniem albo przypadek, gdy lekarz opiekujący się niepełnosprawnym wyrazi zgodę na pracę bez uwzględniania tych ograniczeń.

Do ograniczeń należy też dodatkowa przerwa na gimnastykę lub wypoczynek. To 15 minut. Wlicza się ona do czasu pracy. Pracownik niepełnosprawny ma też możliwość skorzystania z dodatkowych 10 dni roboczych urlopu. Te dodatkowe dni przysługują mu gdy przepracuje jeden rok pracy

Wynagrodzenie osoby niepełnosprawnej

Trzeba pamiętać, że ograniczenie czasu pracy osoby niepełnosprawnej nie wpływa na obniżenie wynagrodzenie. Wynagrodzenie dla pełnego etatu musi być takie samo jak w przypadku osoby zdrowej pracującej przez 8 godzin. Niepełnosprawny ma prawo do zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, gdy uczestniczy w turnusie rehabilitacyjnym (nie dłużej niż 21 dni roboczych), a także by wykonać badania specjalistyczne, zabiegi lecznicze, jeśli nie da się ich wykonać poza godzinami pracy.

Czy opłaca się zatrudnić niepełnosprawnego?

Jak wspomnieliśmy na początku materiału, opłacalność zatrudnienia osoby niepełnosprawnej wiąże się nie tylko z tym, że dajemy szansę na pracę osobie z ograniczonymi możliwościami podjęcia zatrudnienia, ale także zwolnienie z obowiązkowych wpłat na rzecz PFRON (Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. PFRON finansowany jest przez pracodawców, którzy zatrudniają co najmniej 25 osób w przeliczeniu na pełne etaty, a liczba osób niepełnosprawnych w ich zespole nie przekracza 6%. Jeśli wskaźnik ten jest przekroczony, nie trzeba płacić na PFRON.

Pracodawca musi zapewnić też usprawnienia dla niepełnosprawnego dopasowane do niepełnosprawności. Jeśli takich usprawnień nie wprowadzimy, to będzie to uznane za naruszenie zasady równego traktowania. Jeśli zdecydujemy się zatrudnić niepełnosprawnego przynajmniej na 36 miesięcy, to możemy otrzymać zwrot kosztów adaptacji pomieszczeń dla niepełnosprawnych, zakupu oprogramowania potrzebnego niepełnosprawnym. Wysokość zwrotu to maksymalnie piętnastokrotność przeciętnego wynagrodzenia. Zwrot dotyczy wydatków poniesionych po podpisaniu umowy. Żeby otrzymać zwrot, przedsiębiorca musi najpierw zawrzeć umowę ze starostą, a potem przygotować dla niepełnosprawnego środowisko pracy.

CZYTAJ TAKŻE: Jak napisać wezwanie do zapłaty?

Zakład pracy chronionej

Jeśli chcesz uzyskać status zakładu pracy chronionej, możesz starać się o dofinansowanie nawet 50% oprocentowania kredytów bankowych jeśli są one związane z rehabilitacją niepełnosprawnych.

Zatrudnienie osoby niepełnosprawnej najczęściej zaczyna się od ogłoszenia o pracę, w którym określamy oczekiwania wobec kandydata. Gdy jesteśmy już zainteresowani określoną osobą, podpisujemy umowę ze starostą. Dopiero później podejmujemy zatrudnienie.

Zatrudnienie emeryta. Jak zatrudnić emeryta

0

Zatrudnienie emeryta może być dobrym sposobem na wsparcie osób w starszym wieku. Nie dość, że zyskujemy pracownika ze sporym doświadczeniem – zarówno życiowym, jak i zawodowym, to na dodatek dajemy też możliwość dorobienia do emerytury. Jak zatrudnić emeryta?

Kto to jest emeryt?

Warunki zatrudnienia emeryta i rencisty są praktycznie takie same dlatego będziemy w materiale skupiać się na obu grupach. To ile będzie kosztowało pracodawcę zatrudnienie emeryta lub rencisty, zależy przede wszystkim od tego jaka forma umowy będzie z nim zawarta. Inaczej będzie to bowiem wyglądać w przypadku umowy cywilnoprawnej, a inaczej w przypadku umowy o pracę.

Zanim przejdziemy do spraw związanych z zatrudnieniem emeryta lub rencisty, dobrze jest zorientować się najpierw, kim zgodnie z prawem jest emeryt i rencista do osoba, która ma ustalone prawo do otrzymania świadczenia emerytalnego lub rentowego. Mówiąc inaczej, musi ona spełniać określone warunki do tego by ZUS lub KRUS, mogły wydać decyzję o przyznaniu prawa do tego świadczenia. To, czy taką decyzję wyda ZUS czy KRUS, zależy od tego, gdzie była ubezpieczona osoba, starająca się o prawo do emerytury lub renty.

Podstawowym warunkiem otrzymania emerytury jest osiągnięcie wieku emerytalnego. Renta jest przyznawana osobom, które nie są zdolne do świadczenia pracy.

Składki ZUS emeryta

Jeśli pracodawca podpisze z emerytem umowę o pracę, to od wynagrodzenia trzeba będzie odprowadzić składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, a także chorobowe i wypadkowe. Oprócz tego koniecznym będzie płacenie składek na ubezpieczenie zdrowotne. Inaczej niż w przypadku „zwykłych” pracowników podchodzi się w tej sytuacji do składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W przypadku kobiet, które ukończyły 55 lat i mężczyzn, którzy skończyli 60 lat, składki te nie są odprowadzane.

CZYTAJ TAKŻE: Składka zdrowotna. Po co ją płacimy?

Zatrudnienie emeryta – utrata emerytury

Jeśli emeryt zdecyduje się na rezygnację z pobierania świadczenia bo wciąż chce pracować, to aż do przekroczenia limitu 85 528 zł nie będą odprowadzane z jego wynagrodzenia zaliczki na podatek dochodowy.

Umowa zlecenie z emerytem

W przypadku umowy zlecenia z emerytem sytuacja tez nie jest skomplikowana. Jeśli umowa zlecenie to jedyna forma zatrudnienia, podlega ona obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu, a także zdrowotnemu. Ubezpieczenie chorobowe jest dobrowolne. Jeśli emeryt zatrudniony jest w jeszcze innym miejscu na umowę o pracę z minimalnym wynagrodzeniem to wtedy płaci się tylko ubezpieczenie zdrowotne. Wyjątek stanowi umowa zlecenie z własnym pracodawcą. Wtedy takie wynagrodzenie traktuje się jak to uzyskiwane z umowy o pracę i trzeba rozliczać pełne składki ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego.

Jeśli umowy zlecenia emeryt podpisał z kilkoma firmami, to wszystkie z nich są normalnie oskładkowane aż do momentu, gdy ich wartość osiągnie kwotę minimalnego wynagrodzenia.

Emeryt na umowie o dzieło

Z emerytem można też oczywiście podpisać umowę o dzieło. W tym przypadku nie ma konieczności płacenia składek ZUS. Dochód jest jednak normalnie opodatkowany.

Emerytura gdy emeryt pracuje

Jeśli emeryt decyduje się podjąć pracę to musi jak najszybciej powiadomić o tym ZUS lub KRUS. Wszystko dlatego, że od wysokości dochodu uzyskiwanego z pracy będzie zależało to, czy jego emerytura będzie zwiększona czy zmniejszona.

 

Czy można wydłużyć urlop?

0

Myśląc urlop najczęściej mamy w głowie urlop wypoczynkowy. Jest zdecydowanie jednym z najlepszych przywilejów osoby, która jest zatrudniona na umowie o pracę. Urlop taki musi być obowiązkowo udzielony pracownikowi.

Zasady urlopu wypoczynkowego są bardzo dokładnie określone w przepisach. Wiadomo, jak długi okres przysługuje pracownikowi, na jakich warunkach się go udziela, a także to, że jeśli przedsiębiorca nie udzieli urlopu wypoczynkowego pracownikowi, to grozi mu kara grzywny.

Ile urlopu przysługuje pracownikowi?

Kodeks pracy przewiduje, że każdy pracownik, który dopiero rozpoczyna pracę, nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego już po pierwszym miesiącu. Potem po każdym kolejnym przysługuje mu 1/12 wymiaru urlopu. Każdy kto przepracował mniej niż 10 lat, ma 20 dni urlopu. Po 10 latach pracy wymiar urlopu to 26 dni. W przypadku gdy pracownik nie wykorzysta całego urlopu w danym roku, musi to zrobić do końca września następnego roku.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Kiedy przysługuje urlop wypoczynkowy?

Jeśli pracownik pracuje w niepełnym wymiarze godzin, to przysługuje mu urlop proporcjonalny. Niezależnie od faktu, czy pracownik ma pełny wymiar zatrudnienia, czy częściowy, zawsze o udzielenie urlopu musi poprosić pracodawcę. Dopiero gdy pracodawca wyrazi na to zgodę, pracownik może z urlopu skorzystać. Warto wiedzieć, że nawet w przypadku istnienia planu urlopów w firmie i ustalenia urlopu pracownikowi, nie może on „ot tak z niego skorzystać”. Urlop musi być potwierdzony przez pracodawcę.

W przypadku urlopu zaległego pracodawca może go udzielić pracownikowi, nawet jeśli ten nie chce skorzystać z takiego uprawnienia. Pracownik nie może zrzec się urlopu.

W sytuacji gdy pracownik przebywa na urlopie wypoczynkowym, a zachodzą okoliczności powodujące, że obecność pracownika w firmie jest niezbędna, można pracownika z urlopu odwołać. W takim jednak przypadku pracodawca zobowiązany jest do pokrycia wszystkich kosztów poniesionych przez pracownika. Chodzi np. o koszty związane z przerwaną rezerwacją, kosztem wypoczynku pracownika.

CZYTAJ TAKŻE: Jak napisać wezwanie do zapłaty?

Czy można wydłużyć urlop wypoczynkowy?

Kodeks pracy przewiduje 20 lub 26 dni urlopu (w zależności od stażu pracy). Osoby niepełnosprawne mają dodatkowe 10 dni urlopu. Żeby takie dodatkowe dni były udzielone, trzeba mieć zaświadczenie o niepełnosprawności.

Urlop dla pracowników socjalnych

Dłuższy niż zwykle urlop wypoczynkowy mają też pracownicy socjalni zatrudnieniu w ośrodku pomocy społecznej lub centrum pomocy rodzinie, gdy wśród ich obowiązków jest chociażby robienie wywiadów środowiskowych. Po 5 latach pracy na tym stanowisku nabywa się dodatkowego urlopu

Urlop sędziego

Dodatkowy urlop przysługuje również sędziom i prokuratorom. I tak po 10 latach pracy mają dodatkowe 6 dni roboczych, a po 15 latach pracy dodatkowe 12 dni roboczych urlopu.

Dodatkowy urlop nauczyciela

Nie można też zapominać o nauczycielach. Nauczyciel pracujący w szkole ma urlop w czasie ferii zimowych i wakacji letnich. Można jednak zobowiązać nauczyciela do tego by w czasie ferii lub wakacji przeprowadził egzamin, czy opracowywał program albo zajmował się wszystkimi innymi sprawami związanymi z rozpoczęciem roku szkolnego. Jeśli w danej szkole nie ma ferii, to urlop wypoczynkowy dla nauczyciela to 35 dni.

No dobrze, czy można przedłużyć pracownikowi urlop?

Kodeks pracy dokładnie określa ile dni urlopu przysługuje pracownikowi. Jeśli pracodawca chciałbym wysłać pracownika na dłuższy urlop lub gdy wnioskuje o to pracownik, można skorzystać z urlopu bezpłatnego. Można go wykorzystać w dowolnym celu. Jeśli pracodawca wyrazi zgodę na bezpłatny urlop, to może on trwać dowolny czas.

 

Umorzenie zaległości podatkowych. Kiedy można się o nie starać?

0
wakacje-kredytowe

Zaległości podatkowe mogą być spowodowane różnymi nieprzewidzianymi okolicznościami. Jak się okazuje, przedsiębiorca może zawnioskować nie tylko o rozłożenie zaległości na raty ale także o jej umorzenie. W jaki sposób?

Przedsiębiorca musi płacić podatki w terminie. Może się jednak zdarzyć, że na skutek nieprzewidzianych sytuacji dojdzie do zaległości podatkowych. W razie kłopotów z uregulowaniem ich od razu można złożyć wniosek o rozłożenie zaległości na raty, a także o umorzenie.

Umorzenie zaległości

Ordynacja podatkowa zakłada możliwość umorzenia zaległości podatkowych. Prawo przewiduje, że w określonych sytuacjach organ podatkowy może umorzyć zaległość podatkową. Przede wszystkim musi to być uzasadnione ważnym interesem podatnika albo interesem publicznym. Co istotne, umorzenie zaległości możliwe jest wyłącznie na wniosek podatnika. Umorzenie dotyczyć może tylko zaległości podatkowej, czyli zobowiązania, którego termin zapłaty już minął. Nie można umorzyć podatku, którego termin płatności jeszcze nie minął.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Jak umorzyć zaległości podatkowe?

Umorzenie zaległości podatkowej zaczyna się od wniosku podatnika. Sam podatnik musi o to poprosić urząd skarbowy. Ordynacja podatkowa przewiduje jednak sytuację, w której to urzędnicy sami mogą rozpocząć procedurę umorzenia zaległości. Może tak być, gdy istnieje przypuszczenie, że w ramach postępowania egzekucyjnego nie będzie można uzyskać kwoty, która przewyższy wydatki egzekucyjne albo gdy zaległość podatkowa nie jest wyższa niż pięciokrotność wartości kosztów upomnienia albo gdy podatnik zmarł i nie zostawił żadnego majątku, a nie ma spadkobierców. Jeśli choć jedna z tych przesłanek zajdzie, nie oznacza to automatycznie umorzenia zaległości. W tym przypadku procedura jest uproszczona. Decyzja o umorzeniu zaległości pozostawiana jest w aktach sprawy.

CZYTAJ TAKŻE:Pomyłka na fakturze. Jak ją poprawić?

Kiedy można umorzyć zaległość?

No dobrze, a co w sytuacji gdy to sam podatnik chciałby poprosić o umorzenie zaległości podatkowej. Jak już wspomnieliśmy, urzędnicy mogą umorzyć zaległość podatkową jeśli jest to uzasadnione ważnym interesem podatnika albo interesem publicznym. Chodzi np. o sytuacje losowe, które spowodowały, że podatnik nie jest w stanie zapłacić podatku w terminie. Interes publiczny zakłada sytuację, w której zapłata zaległości powodowałaby konieczność sięgnięcia przez podatnika po pomoc państwa. Warto pamiętać, że nie chodzi tu o sytuację, w której podatnik boryka się z przejściowymi problemami finansowymi. Mowa jest raczej o poważnych, losowych zdarzeniach.

Czy zaległość podatkowa jest umarzana zawsze?

Do umorzenia zaległości podatkowej nie wystarczy samo złożenie wniosku. Dopiero po nim jest wydawana decyzja, która jest uznaniowa. Urzędnicy mają pełną swobodę w tym zakresie. Nawet jeśli umorzenie byłoby korzystne z perspektywy interesu podatnika albo publicznego, wcale nie muszą się na nie zgodzić. Jeśli zaległość podatkowa dotyczy podatku dla samorządu terytorialnego, które pobiera naczelnik urzędu skarbowego, to o możliwości umorzenia zaległości decyzję podejmuje naczelnik urzędu skarbowego. Decyzja o umorzeniu zaległości nie jest zaskarżalna.

To wszystko powoduje, że złożenie wniosku o umorzenie zaległości podatkowych rodzi konkretne ryzyko. Jeśli urząd nie umorzy zaległości, to trzeba będzie zapłacić całą zaległość z odsetkami.

 

Odpowiedzialność przedsiębiorcy za produkt. Co obejmuje?

0

Czy przedsiębiorca może sprzedawać wszystko bez żadnych ograniczeń? Jaka jest odpowiedzialność za produkt, który wprowadza na rynek?

Kwestia odpowiedzialności za towar ze strony producenta budzi sporo kontrowersji. Z jednej strony klienci chcą by produkty, które kupują były niezawodne, bezpieczne i nie ulegały awarii. Z drugiej, producentom zależy na tym by klienci kupowali coraz to nowsze produkty i zamiast je naprawiać wymieniali na nowe. Klienci opierają często swoje wybory na gwarancji dawanej przez producenta.

Czy w związku z tym przedsiębiorca musi udzielić gwarancji na towar lub usługę? Jak z jego odpowiedzialnością za produkt?

Czy przedsiębiorca musi udzielić gwarancji produktowej?

Przedsiębiorca może choć nie musi udzielać gwarancji. Gdy jednak gwarancji udzieli, to oznacza to dokładnie tyle, że w określonych sytuacjach konsument, który kupił towar lub usługę może np. żądać naprawy. Dobrze by dokument, który określa warunki gwarancji zawierał pewne ograniczenia. Chodzi o to, by producent sprzętu miał możliwość zabezpieczyć się przed ewentualnymi szkoda związanymi chociażby z niewłaściwym użytkowaniem czy serwisowaniem produktu przez klienta.

Niektórzy producenci określają różne warunki gwarancji dla konkretnego terytorium, a także odrębny czas, w którym obowiązuje gwarancja. Może to być spowodowane chociażby minimalną długością gwarancji określoną przez prawo danego kraju.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Gwarancja, a reklamacja

Odpowiedzialność związana z gwarancją nie jest tym samym co prawo do reklamacji. Jeśli przedsiębiorca sprzeda towar wadliwy albo niezgodny z umową, to niezależnie od tego, czy udzielił na niego gwarancji, czy nie, kupujący (konsument) może skorzystać z prawa do reklamacji. Reklamacja i gwarancja są od siebie niezależne. Jeśli korzysta się z jednego, to można skorzystać i z drugiego.

CZYTAJ TAKŻE: Doradca podatkowy. Czy jego opinia jest wiążąca?

Rękojmia sprzedawcy

Odpowiedzialność przedsiębiorcy związana jest też z rękojmią. Mówiąc bardzo wprost, jest to odpowiedzialność za wadę towaru, zarówno fizyczną, jak i wadę prawną. I to niezależnie, czy sprzedawca zdawał sobie sprawę z wady danego produktu, czy nie. Jeśli więc łańcuch kolejnych dostawców jest długi, warto zadbać o to by przedsiębiorca za każdym razem wiedział, kto jest ogniwem odpowiadającym za ewentualną wadę.

Wada produktu

Wada produktu w polskim prawie odnosi się do stanu, gdy istnieje niezgodność rzeczy z umową. Mowa o sytuacji gdy dany przedmiot nie ma właściwości, którą powinien posiadać, a sprzedawca zapewniał, że je posiada. Wada jest również wtedy gdy towar został nieprawidłowo zamontowany w sklepie, a użytkownik uruchomił go zgodnie z instrukcją. Przykład? Jeśli sprzedawca przekonuje, że wiertarka będzie w stanie wiercić w betonie, a dokumenty wskazują na to, że ma za małą moc na to, to wtedy mówimy o wadzie. To samo tyczy się producenta i sprzedawcy. Jeśli producent zapewnia sprzedawcę, że produkt ma określone właściwości, a w rzeczywistości takowych nie posiada, to produkt po prostu ma wadę.

Wada prawna dotyczy sytuacji, w której np. sprzedana rzecz nie należy do osoby trzeciej. Mówiąc inaczej, gdy używanie produktu wiąże się z pewnymi ograniczeniami.

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Czy można odmówić urlopu na żądanie?

0

Czy pracodawca może odmówić urlopu na żądanie? Czy zawsze musi takiego urlopu udzielić?

Umowa o pracę wyróżnia się tym spośród innych umów związanych z otrzymywaniem wynagrodzenia, że daje ona prawo do urlopu. Może to być urlop wypoczynkowy, okolicznościowy, czy na żądanie. Czy można odmówić urlopu?

Ile dni urlopu na żądanie przysługuje?

Pracownik zatrudniony na umowę o pracę ma prawo do urlopu. W przypadku urlopu wypoczynkowego najczęściej jest tak, że z urlopu takiego pracownik korzysta zgłaszając go z dużym wyprzedzeniem.

W wielu firmach tworzy się nawet plan urlopów, tak by ustawić pracę w taki sposób, żeby urlopy nie przeszkadzały w normalnym funkcjonowaniu firmy. Trzeba jednak wiedzieć, że nawet jeśli urlop wypoczynkowy jest wpisany do planu urlopowego, nie znaczy, że pracownik może z niego skorzystać.

Zawsze musi o niego zawnioskować do pracodawcy, a ten może ale nie musi wyrazić na ten urlop zgody w danym terminie. Przedsiębiorca musi jednak wiedzieć, że pracownik musi otrzymać możliwość wykorzystania urlopu wypoczynkowego.

Każdy z pracowników ma też do dyspozycji 4 dni urlopu na żądanie. Główna zasada zakłada, że pracodawca musi dać dni wolne pracownikowi. Nie inaczej jest w przypadku urlopu na żądanie. „Kłopotliwym” elementem tego urlopu jest fakt, że pracownik może zgłosić chęć otrzymania takiego urlopu nawet w dzień jego rozpoczęcia.

Mówiąc wprost, może on zgłosić go nawet tego samego dnia, w którym pracownik potrzebuje wolny dzień. Można to zrobić pisemnie, telefoniczne albo osobiście. Zastanawiające jest czy w przypadku takiej nagłej nieobecności pracownika, pracodawca ma prawo odmówić?

Odmowa urlopu na żądanie

Urlop na żądanie zalicza się do puli urlopu wypoczynkowego. Jeśli więc pracownik wykorzystał wszystkie dni wolne w ramach urlopu wypoczynkowego, to pracodawca może nie wyrazić zgody na urlop na żądanie z prostego powodu: pracownik nie ma już dni wolnych go wykorzystania. Drugą sytuacją, która pozwala nie zgodzić się na udzielenie pracownikowi urlopu na żądanie jest to, że pracownik nie nabył jeszcze prawa do urlopu. Może się tak zdarzyć na przykład u młodego pracownika. Warto wspomnieć jeszcze jeden przypadek. Jeśli pracownik zmienił w czasie roku pracodawcę i u poprzedniego wykorzystał pulę czterech dni urlopu na żądanie, to nie może ich już wykorzystać w drugim dniu.

CZYTAJ TAKŻE: Plan urlopów – czy jest obowiązkowy i jak go stworzyć?

Kiedy przedsiębiorca może nie udzielić urlopu

Na początku materiału sygnalizowaliśmy problem z urlopem na żądanie, który może spowodować spore perturbacje w firmie. Wszystko dlatego, że nie da się go zaplanować z wyprzedzeniem, a nieobecność pracownika zgłaszana w dniu gdy faktycznie nie będzie go w pracy, będzie naprawdę sporym problemem. Ustawodawca przewidział skutki takiej sytuacji i dał pracodawcy możliwość odmówienia urlopu na żądanie, jeśli w firmie wcześniej nastąpiła nieprzewidziana sytuacja lub też gdy zagrożone jest mienie firmowe.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Mamy z takimi przypadkami do czynienia choćby w sezonie chorobowym lub urlopowym. Nie dość, że trudno zgrać wtedy grafik, to nagła nieobecność kolejnego pracownika mogłaby zagrozić ciągłości pracy. W takiej sytuacji pracodawca może odmówić takiego urlopu. Jeśli pracownik takiej decyzji nie uszanuje, to można uznać, że narusza obowiązki pracownicze. Mało tego. Pracownik, który chce skorzystać z urlopu na żądanie musi zawsze powiadomić o tym pracodawcę.

Jeśli po prostu do pracy nie przyjdzie, twierdząc, że korzysta z urlopu na żądanie, to można to potraktować właśnie jako naruszenie obowiązków.

Jeśli nie istnieją przesłanki, które wskazują, na zagrożenia działalności firmy, pracownik po zgłoszeniu chęci skorzystania z urlopu na żądanie, ma prawo go otrzymać. Gdy pracodawca bezpodstawnie odmówił, pracodawcy grozi kara.

Urlop na żądanie nie przechodzi na kolejny rok kalendarzowy. Jeśli więc pracownik go nie wykorzysta w danym roku, w kolejnym wciąż będzie miał 4 dni urlopu na żądanie. I nie ma tu znacznie ile dni urlopu wypoczynkowego akurat ma do wykorzystania.

 

Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Zarządca sukcesyjny – jakie ma uprawnienia?

0

Zarządca sukcesyjny chroni ciągłość działania jednoosobowej działalności po śmierci przedsiębiorcy. Gwarantuje to, że zatrudnieni pracownicy mogą dalej pracować, a kontrahenci bez kłopotu rozliczyć swoje należności.

Śmierć przedsiębiorcy, który prowadzi firmę w formie jednoosobowej działalności gospodarczej jest nie lada problemem. Wszystko dlatego, że pod względem formalnym przypisana jest do nazwiska konkretnego przedsiębiorcy i jest związana tylko z nim. W momencie gdy taki przedsiębiorca umiera, firma przestaje istnieć i musi zostać wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej. Chyba, że przedsiębiorstwa ma zarządcę sukcesyjnego.

Kto to jest zarządca sukcesyjny?

Zarządca sukcesyjny pozwala na kontynuowanie działalności gospodarczej po śmierci przedsiębiorcy. Firma otrzymuje wtedy status tzw. przedsiębiorstwa w spadku. Zachowany jest numer NIP działalności, pracownicy nadal mogą pracować, a rozliczenia firmy mogą odbywać się bez kłopotów. Zarządca sukcesyjny jest w stanie kontynuować prowadzenie firmy na podstawie wydanych na zmarłego przedsiębiorcę koncesji i zezwoleń.

Ustawa o zarządzenie sukcesyjnym ustanawia zasady zarządzania firmą w czasie od śmierci przedsiębiorcy do chwili podziału spadku.
Mała Księgowość Rzeczpospolitej

Zarządca sukcesyjny – kto to jest?

Zarządca sukcesyjny musi zostać powołany za życia przedsiębiorcy. Zarządca sukcesyjny odpowiada za zarządzanie firmą po śmierci przedsiębiorcy. Co istotne, odpowiada on jedynie za zarządzanie majątkiem, ale nie jest właścicielem przedsiębiorstwa. Właścicielem przedsiębiorstwa w spadku jest spadkobierca. Jest nim ten, komu spadek został zapisany w testamencie, albo też spadkobierca ustawowy. W związku z tym spadkobiercom należą się udziały w zysku. Odpowiadają też za straty wynikające z prowadzenia firmy. Zysk spadkobiercom wypłaca zarządca sukcesyjny. Jest on wypłacany proporcjonalnie do udziału w spadku.

Jak ustanowić zarządcę sukcesyjnego?

Zarządca sukcesyjny musi być powołany jeszcze za życia przedsiębiorcy. Trzeba to zrobić w formie pisemnej, a osoba powołana do roli zarządcy sukcesyjnego musi wyrazić na to zgodę. Zarządca sukcesyjny musi być wpisany do rejestru CEIDG.

Brak zarządcy sukcesyjnego

Przepisy prawa zakładają, że jeśli za życia przedsiębiorcy nie został powołany zarządca sukcesyjny, to można go ustanowić po śmierci przedsiębiorcy, jeśli zgodę na to wyrażą spadkobiercy, których łączny udział w przedsiębiorstwie w spadku przekracza 85%. Może on być również ustalony przez małżonka przedsiębiorcy, albo spadkobierca windykacyjny. Takie osoby w ciągu 2 miesięcy od śmierci przedsiębiorcy muszą ustanowić zarządcę sukcesyjnego.

Zadania zarządcy sukcesyjnego:

Zarządca sukcesyjny działa na rzecz właścicieli przedsiębiorstwa w spadku, zarządza środkami finansowymi dostępnymi na rachunku bankowym zmarłego przedsiębiorcy. Zarządca sukcesyjny może być tylko jeden. Gdy przejmuje zarządzanie firmą, może posługiwać się tym samym NIPem, którego używał przedsiębiorca przed śmiercią. Nazwa firmy również się nie zmienia. Trzeba jednak pamiętać, żeby w nazwie umieścić dopisek „przedsiębiorstwo w spadku”

Czas trwania zarządu sukcesyjnego to dwa lata. W określonych sytuacjach sąd może przedłużyć czas działania zarządcy do pięciu lat.

Warto pamiętać, że gdy zarządca sukcesyjny przejmuje zarządzanie przedsiębiorstwem w spadku, cały czas funkcjonują umowy o pracę zatrudnionych. Umowy takie wygasają dopiero gdy wygaśnie zarząd sukcesyjny.

Zarządca sukcesyjny otrzymuje za swoje działanie wynagrodzenie. Jest ono wypłacane przez właścicieli, czyli spadkobierców. Zarządca sukcesyjny ponosi odpowiedzialność za wszystkie zobowiązania związane z prowadzeniem firmy w spadku.

Zarządca sukcesyjny odpowiada też za przygotowanie wykazu majątku przedsiębiorstwa na dzień otwarciu spadku.

 

Mała Księgowość Rzeczpospolitej